فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی
(١)
كاوشى در مجازات محارب و مفسد فى الارض محمد مؤمن قمی
٣ ص
(٢)
شرط كيفرى مالى در بانكدارى بدون ربا محمد على تسخيرى
٦٣ ص
(٣)
رسالۀ خطى جواهر الفرائض در ارث خواجه نصيرالدين طوسى
٧٢ ص
(٤)
نكتهها (3) رضا مختارى
١١٣ ص
(٥)
مبانى فقهى حرمت استعمال و قاچاق مواد مخدر و جرايم مربوط به آن محمدجواد سلمانپور
١٢٠ ص
(٦)
حكم حكومتى راهى براى پاسخگويى به نيازهاى متغير محسن اسماعيلى
١٥٣ ص
(٧)
معرفى مراكز و مؤسسات فقهى(2) مؤسسه تحقيقاتى ـ آموزشى بقية اللّه(عج) رضا مختارى
١٧٣ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٢٥ - مبانى فقهى حرمت استعمال و قاچاق مواد مخدر و جرايم مربوط به آن محمدجواد سلمانپور
بزرگ قديم نيز كلماتى وجود دارد كه حكايت از حرمت مواد مخدر نزد آنان دارد. البته فقها در مبناى تحريم مواد مخدر با يكديگر اختلاف داشته و دارند. برخى به عنوان يك موضوع مستقل، قايل به حرمت بودهاند. (١٣) و (١٤) برخى نيز چون شيخ طوسى آن را به مسكرات ملحق كردهاند (١٥) و (١٦) و برخى آنها را يكى از سموم و فاقد فايده ى عقلايى دانسته و قايل به تحريم آنها شدهاند و برخى داخل در عنوان مفتر كرده و به حرمت آن فتوا دادهاند (١٧) و (١٨) .
در باب ادله ى حرمت مصرف مواد مخدر چندين مبنا و دليل مطرح است:
١ ـ ١ ـ ٢ ـ روايات
روايات متعددى در تحريم مواد مخدر رسيده است كه به جهت ضعف سند آنها
(١٣) نجفى، ج٤١. ٤٤٩: ١٤٠٠و گلپايگانى، ج١٠. ٣٠٣: بى تا و عاملى، ج٢.٣٧: بى تا و اصفهانى، ج٢. ٤٥٧: ١٤٠٥.
(١٤) و لكنّ التحقيق هو ما ذهب إليه صاحب الجواهر من الصدق العرفي و جعله الفارق المائز بين المسكر و المرقد و المخدر و نحوهما ممّا لا يعدّ عند العرف مسكراً...(گلپايگانى ،ج١٠، ص ٣٠٣: بى تا).
(١٥) نجفى، ج ٤٢. ١٨٢: ١٤٠٠ و حلى، ج٤.٦٠١: ١٣٨٧ و خوئى، ج٤. ١٩١:١٤١٠.
(١٦) از جواهر الكلام... اما من بنج نفسه بما لايعد مسكراً أو شرب مرقداً كذلك لالغدر فقد الحقه الشيخ بالسكران...(نجفى، ج٤٢، ص ١٨٢: ١٤٠٠).
(١٧) طريحى، ج٣. ٨٥: ١٣٦٢.
(١٨) در مجمع البحرين آمده است: وفى الخبر نهى عن كل مسكر و مفتر و هو الذى إذا شرب أحمى الجسد و صارفيه فتور و هو ضعف و انكسار و من هنا قال بعض الأفاضل: لايبعد أن يستدل به على تحريم البنج و نحوه مما يفتره و ما يزيل العقل(طريحى، ج٣،ص ٣٥٧: ١٣٦٢).