٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٧ - نكته اى در مجازات لواط محمد يزدى

همين مرد براى امام نوشته بود ـ البته من جواب امام(ع) را به چشم خود نديدم‌ـ : حدّ دو مردى كه بدون اجبار و با رضايت، يكى با ديگرى در ميان دو ران آميزش كرده، چيست و توبه وى چيست؟ امام در پاسخ نوشته بود: القتل.

همچنين از امام(ع) سؤال شده بود: حدّ دو مردى كه در يك رختخواب خوابيده باشند چيست؟ پاسخ امام(ع) چنين بود: مأة سوط. (٢٤)

صاحب وسايل از شيخ طوسى نقل كرده است:

اين روايت را بر كسى حمل مى‌كنيم كه اين عمل از وى تكرار شده باشد و در اين صورت كشتن وى واجب است، يا آن را بر كسى حمل مى‌كنيم كه محصن باشد.

دلالت: امام كاظم(ع) درجواب اين پرسش كه: حدّ دو مردى كه يكى با ديگرى و بدون اجبار و با رضايت، در ميان دو ران نكاح كرده، چيست و توبه وى چيست؟ فرمود: حدّ وى قتل است. موضوع اين پرسش همان است كه مورد بحث ماست و قتل اعمّ از رجم است، بلكه مقابل آن است؛ زيرا رجم قتل خاص است.

اشكال: اين روايت، اولا از حيث سند به جهت ارسال، ضعيف است. ثانياً، مورد سؤال آميزش ميان دو ران است و اين غير از لواط است، و كشتن چنين كسى با مذاق شرع در باب حدود تناسب ندارد.

شايد به همين جهت شيخ طوسى روايت را بر محصن كه اين عمل را تكرار كرده حمل نموده، با اين كه تكرار يك گناه پيش از ثابت شدن در دادگاه موجب قتل نيست و پس از ثابت شدن، داراى يك حدّ است.

ثالثاً، حسين بن سعيد اظهار داشته كه پاسخ امام(ع) را نديده است و گويا مطمئن نبوده پاسخ از امام(ع) باشد.


(٢٤) وسايل،ج ٢٨، باب ١ از ابواب حدّ لواط، ح٥.