٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٨ - كنترل جمعيت* حسين نورى همدانى

قلتُ لابي الحسن(ع)(امام كاظم) المرأة تخاف الحبل فتشرب الدواء فتلقى ما في بطنها. قال: لا. فقلتُ: انما هو نطفة. فقال: انّ اوّل ما يخلق نطفة؛ (٣١)

زنى از حامله شدن مى‌ترسد و دوايى مى‌خورد تا آنچه را در رحم دارد ساقط كند، فرمود: نه. گفتم: نطفه است. فرمود: اوّل چيزى كه خلق مى‌شود نطفه است.

اين خبر دلالت دارد بر اين كه همين قدر كه منى در جاى خود قرار گرفت حتى نطفه باشد جايز نيست كه آن را ساقط كنند. اگر ساقط كردند داراى مراتبى است كه ديه دارد. اگر نطفه باشد ديه‌اش بيست ديناراست. علقه باشد چهل دينار است. مضغه باشد شصت دينار است. استخوان بندى شده باشد هشتاد دينار و اگر تكميل شده ولى روح داخل نشده باشد، ديه‌اش صد دينار است. اگر روح داخل شده ديه‌اش، ديه يك انسان كامل است.

روايت دوم:

محمد بن يعقوب عن عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد عن ابن محبوب عن رفاعه. قلت لابي عبداللّه‌(ع) اشترى الجارية فربما احتبس طمثها مِنْ فساد دم أو ريح في رحمٍ فتسقى دواءً لذلك فتطمث من يومها أفيجوز لي ذلك و أنا لا أدرى من حبل هو أو غيره، فقال: لا تفعل ذلك، فقلت له: إنّما ارتفع طمثها منها شهراً و لو كان ذلك من حبل إنّما كان نطفةً كنطفة الرجل الذي يعزل، فقال: إن النطفة إذا وقع في الرحم تصير إلى علقة ثم إلى مضغة ثم إلى ما شاء اللّه‌ و انّ النطفة إذا وقعت فى غير الرحم لم يخلق منها شيء فلا تسقها دواءً إذا ارتفع طمثها شهراً و جاز وقتها الذى كانت تطمث فيه؛ (٣٢)

جاريه‌اى مى‌خرم ولى عادتش به سبب بيمارى به تأخير افتاده. به او دوا داده شده كه بخورد. دوا كه مى‌خورد عادت مى‌شود. آيا جايز است دوا


(٣١) وسائل الشيعه، ج ١٩، ص ١٥.
(٣٢) وسائل الشيعه، ج ٢، باب ٣٣ از ابواب الحيض، ص ٥٨٢.