با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٩ - ٢ - نوحهگرى جن

٢- نوحه‌گرى جنّ‌

روايات چندى وجود دارد كه از نوحه‌گرى جنّيان بر كشته شدن سيدالشّهدا (ع) حكايت دارد. براى مثال چند نمونه ذيل ذكر مى‌شود.

ابن قولويه از امّ سلمه، همسر پيامبر نقل مى‌كند كه گفت: «از آن هنگامى كه خداوند جان پيامبرش را گرفت، نوحه‌گرى جنّيان را نشنيدم مگر آن شب، كه فهميدم فرزندم حسين كشته شده است. گويد يكى از آن جنّيان آمد و چنين گفت:

اى ديدگان من هر چه در توان داريد اشك بريزيد زيرا پس از من كسى بر شهيدان نمى‌گريد بر قومى كه مرگ آنان را به سوى ستمگرى از نسل عبد راهنمايى مى‌كند». [١]

نيز از عبداللّه بن حسّان كنانى نقل كرده است كه گفت: «جنّيان بر حسين بن على گريه كردند و گفتند:

چه پاسخ خواهيد داد اگر پيامبر از شما بپرسد:

شما كه آخرين امتها بوديد،

پس از من با خاندانم چگونه رفتار كرديد؟

برخى را به اسارت برديد و برخى ديگر را به خون آغشته ساختيد.». [٢]

نيز از داوود رقّى نقل كرده است كه گفت: «جدّم براى من نقل كرد كه چون حسين بن على (ع) كشته شد جنّيان با اين ابيات بر او گريستند:

اى چشم اشك فراوان بريز و گريه كن كه خبر درست است،

بر پسر فاطمه گريه كن كه به فرات وارد شد ولى بازنگشت،

هنگامى كه خبر از او آوردند جنّها به نوبت گريه مى‌كنند،

خبر آوردند كه حسين و خاندانش كشته شدند نابود باد چنين خبرى!

[١] . كامل الزيارات، ص ٩٣، باب ٢٩، حديث شماره ١.

[٢] . همان، ص ١٠٢- ١٠١، باب ٢٩، حديث شماره ٦.