با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٠ - ٥ - مشهد نقطه در حلب
٣- مشهد نقطه در حماة
شيخ عباس قمى گويد: «اما بارگاه موجود در حماة: [١] در برخى كتابها [٢] به نقل از يكى از مقتل نگاران آمده است: در راه سفر به حج به حماة رسيدم و در ميان بستانهايش مسجدى به نام مسجد الحسين (ع) ديدم! چون به مسجد در آمدم در يكى از ساختمانهايش پردهاى به ديوار آويخته بود. چون آن را بلند كردم ديدم كه سنگى در ديوار نصب است.
سنگ كج بود و بر روى آن نقش يك گردن و يك قطره خون وجود داشت. از يكى از خادمان پرسيدم: اين سنگ و نقش بر آن چيست؟ گفت: اين سنگ جاى سر حسين (ع) است كه مردمى كه آن را به دمشق مىبردند آن را گذاشتند ...» [٣]
٤- آيا سر مقدس در حمص هم بارگاهى دارد؟
شيخ عباس قمى مىنويسد: «اما درباره بارگاه سر حسين (ع) در حمص به چيزى دست نيافتم. چنانكه درباره بارگاه سر از كربلا تا عسقلان نيز چيزى نديدهام.
آرى، در كنار درِ شمالى صحن مطهر حضرت اباعبدالله الحسين (ع) مسجدى موسوم به مسجد رأس الحسين (ع) وجود دارد. در پشت كوفه نزديك ستون الغرى، مسجدى است موسوم به مسجد حنّانه كه زيارت امام حسين (ع) در آن مستحب است. زيرا سر آن حضرت را در آنجا گذاشته بودند. [٤]
٥- مشهد نقطه در حلب [٥]
صاحب كتاب نهر الذهب فى تاريخ حلب مىنويسد: «در سال ٦١ ه امام حسين (ع) در
[١] . شهرى است بزرگ و از آنجا تا شيزر نيم روز راه است و كاروانها از آنجا تا دمشق را پنج روزه مىروند واز آنجا تا حلب چهار روز راه است. (ر. ك. معجم البلدان، ج ٣، ص ٣٨٣).
[٢] . مقصودش كتاب رياض الاحزان مولى حسن قزوينى (ص ٨٣)، چاپ سنگى، ١٣٠٥ ه است.
[٣] . نفس المهموم، ص ٤٢٦- ٤٢٧.
[٤] . نفس المهموم، ص ٤٢٧.
[٥] . شهرى است بزرگ به فاصله نه روز از دمشق. (ر. ك. معجم البلدان، ج ٢، ص ٢٨٢ و ٢٨٤). بغدادى گويد: «شهرى است مشهور در شام ... از حلب تا قنسرين يك روز تا معرّة (النعمان) دو روز راه است.» (مراصد الاطلاع، ج ١، ص ٤١٧).