با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٦ - چگونگى بردن باقيمانده كاروان حسينى به كوفه!

روز يازدهم محرّم‌

مورّخان اتفاق نظر دارند بر اينكه عمر سعد در روز دهم محرّم كربلا را ترك نگفت.

بلكه تا زوال آفتاب روز يازدهم در آنجا ماند. او كشتگان خود را جمع كرد و بر آنها نماز خواند، ولى نور چشم زهراى بتول (س) و يارانش را بدون غسل و كفن بر روى زمين رها كرد.

چگونگى بردن باقيمانده كاروان حسينى به كوفه!

سيد بن طاووس مى‌گويد: ابن سعد بقيه آن روز و روز دوم را تا زوال خورشيد در آنجا ماند. آنگاه همراه باقيمانده اهل و عيال حسين (ع) حركت كرد. زنان و امانتهاى رسول خدا (ص) را با سر و روى باز در ميان دشمنان بر شترهاى برهنه و بى جهاز سوار كرد و همانند اسيران ترك و روم به راه انداخت». [١]

ابن عثم كوفى گويد: «مردم، حرم رسول خدا (ص) را همانند اسيران به حركت درآوردند». [٢]

طبرى مى‌نويسد: «عمر سعد آن روز و فردايش را اقامت كرد. سپس به حميد بن بُكير احمرى فرمان داد كه مردم را براى رفتن به كوفه فرا بخواند. دختران و خواهران حسين (ع) و كودكان همراهش را نيز با خود برد؛ و على بن الحسين (ع) بيمار بود». [٣]

اما دينورى در اين باره گفتار نادرى دارد و نقل مى‌كند كه ابن سعد زنان را در كجاوه‌هاى پوشيده بر شتران سوار كرد! او مى‌نويسد: عمر سعد دو روز پس از قتل حسين (ع) در كربلا اقامت كرد. آنگاه فرمان حركت داد. سرها را بر نيزه كردند ... و عمر سعد فرمان داد كه زنان، خواهران و دختران حسين (ع) را در كجاوه‌هاى پوشيده سوار كردند. ميان وفات رسول خدا (ص) و قتل حسين (ع) پنجاه سال فاصله بود.». [٤]

[١] . اللهوف، ص ١٨٩.

[٢] . الفتوح، ج ٥، ص ١٣٩.

[٣] . تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٣٦؛ و الكامل فى التاريخ، ج ٣، ص ٢٩٦.

[٤] . الاخبار الطوال، ص ٢٥٩؛ ر. ك. جواهر المطالب، ج ٢، ص ٢٩١.