با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠ - معناى گريه آسمان
ابن شهرآشوب به نقل از حمّاد گويد: آيا مىدانى سرخى افق از چيست؟ سپس گفت:
از روزى كه حسين كشته شد!». [١]
اسود بن قيس گفت: چون حسين (ع) كشته شد يك سرخى از سوى مشرق برآمد و يك سرخى از سوى مغرب، و نزديك بود در وسط آسمان به هم برسند و اين واقعه، شش ماه ادامه داشت!». [٢]
٥- گريه آسمان
ابن قولويه از امام صادق (ع) نقل مىكند كه گفت: «قاتل يحيى بن زكريا و قاتل امام حسين (ع) زنازاده بودند و آسمان جز براى اين دو گريه نكرد.» [٣]
نيز از امام صادق (ع) نقل كرده است كه فرمود: هنگامى كه اباعبداللّه- حسين بن على (ع)- كشته شد، آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه و آنچه در آنهاست و آنچه در بين آنهاست و هر كس كه در آنها به سر مىبرد و بهشت و جهنّم و آنچه پروردگار ما آفريده و آنچه ديده مىشود و آنچه ديده نمىشود بر او گريستند». [٤]
نيز از امام صادق (ع) نقل شده است كه به زراره فرمود: «اى زراره آسمان چهل بامداد بر حسين، خون گريست و زمين چهل بامداد با سياهى گريست و خورشيد چهل بامداد با كسوف و سرخى گريست و كوهها پاره پاره و پراكنده شد و درياها شكافت ...». [٥]
معناى گريه آسمان
ابن حجر گويد: ثعلبى نقل كرده است كه آسمان گريست و گريهاش سرخى آن است!». [٦]
[١] . مناقب آل ابى طالب، ج ٤، ص ٥٤ و نيز ر. ك. سير الاعلام النبلاء، ج ٣، ص ٣١٢.
[٢] . همان.
[٣] . كامل الزيارات، ص ٧٩ تا ٨٠، باب ٢٥، حديث شماره يك. و نيز ر. ك. حديث شماره ١١ در همين باب؛ الخطط المقريزيد، ج ٢، ص ٢٨٩؛ نظم درر السمطين، ص ٢٢٢.
[٤] . كامل الزيارات، ص ٨٠، باب ٢٦، حديث شماره ٣.
[٥] . همان، حديث شماره ٦.
[٦] . الصواعق المحرقة، ص ١٩٤ به نقل از الكشف و البيان، ثعلبى، ج ٨، ص ٣٥٣، دار احياء التراث العربى.