با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٥ - ١ - جوشيدن خون از زير سنگ
روز هرگز غذا نخورم. تا آنكه نزد امام صادق (ع) رفتم و گفتم مردى از شيعيان شما بر خود واجب كرده است كه تا قيام قائم آل محمّد در روز غذا نخورد. فرمود: اى كرّام روزه بگير، ولى عيد قربان و فطر و سه روز تشريق و هنگامى كه مسافر و بيمار هستى روزه مگير. چرا كه پس از كشته شدن حسين (ع) آسمانها و زمين و آنچه در آنهاست و فرشتگان گفتند: پروردگارا! به ما اجازه بده تا اين مردم را هلاك كنيم و از روى زمين برداريم، چرا كه اينان حرمت تو را شكستند و برگزيدهات را كشتند. آنگاه خداوند به آنان وحى كرد:
اى فرشتگانم و اى آسمانها و زمين من آرام باشيد. سپس پردهاى از پردهها كنار رفت كه پشت آن محمّد و دوازده جانشين او بودند. خداوند دست قائم را از ميان آنها گرفت و گفت: اى فرشتگانم و اى آسمانها و زمينم به وسيله وى، حسين را يارى مىدهم. اين را سه بار تكرار كرد». [١]
نشانههاى زمينى
١- جوشيدن خون از زير سنگ
گذشته از آنچه درباره گريه زمين و آسمان بر سيدالشهدا (ع) نقل كرديم؛ و اينكه آسمان و زمين جز بر او و بر يحيى بن زكريّا نگريستند؛ روايتهاى بسيارى نقل شده است كه هر سنگى را كه برمىداشتند، زير آن خون تازه ديده مىشد: برخى از اين روايات از همه زمين و برخى از سرزمين شام و برخى ديگر از بيت المقدس نام مىبرند.
ابن سعد نقل مىكند كه عبدالملك نزد پسر رأس الجالوت فرستاد و پرسيد: آيا در قتل حسين نشانهاى پديدار شد؟ گفت: در آن روز هر سنگى را كه برمىداشتند زيرش خون تازه مىجوشيد.». [٢]
[١] . الكافى، ج ١، ص ٥٣٤، حديث شماره ١٩.
[٢] . ترجمة الامام الحسين (ع)، ابن سعد، ص ٩٠- ٩١، حديث ش ٣٢٣ و ٣٢٤؛ المعجم الكبير، ج ٣، ص ١٢٧، ش ٢٨٥٦؛ نيز ر. ك. الصواعق المحرقة، ص ١٩٤؛ تذكرة الخواص، ص ٢٨٤؛ نظم درر السمطين، ص ٢٢٠؛ ينابيع المودة، ص ٣٥٦؛ مقتل الحسين، خوارزمى، ج ٢، ص ٩٠؛ كشف الغمة، ج ٢، ص ٢٧٥؛ تاريخ المدينة الدمشق، ج ١١، ص ٢٣٠.