با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٣ - فصل اول نشانههاى خشم الهى در پى شهادت امام حسين(ع)

فصل اول: نشانه‌هاى خشم الهى در پى شهادت امام حسين (ع)

سلام بر تو اى حجّت خدا و پسر حجّت او، سلام بر تو اى كشته در راه خدا و پسر كشته در راه او، سلام بر تو اى خون خدا و اى پسر خون خدا، سلام بر تو اى كسى كه همه يارانش كشته شدند و كسى كه انتقامش را بگيرد باقى نماند در آسمانها و زمين. گواهى مى‌دهم كه خون تو در بهشت سكونت گزيد و پايه‌هاى عرش به خاطرش لرزيد و همه آفريدگان بر او گريستند و آسمانهاى هفتگانه و زمين‌هاى هفتگانه و آنچه درون آنهاست و آنچه در بين آنهاست و هر كس از آفريدگان پروردگار كه در بهشت و دوزخ به سر مى‌برد و آنچه كه ديده مى‌شود و آنچه كه ديده نمى‌شود، بر او گريستند ... [١]

قتل سيدالشهداء حضرت اباعبداللّه (ع) به صورتهاى گوناگون در آينه هستى بازتاب يافت. نشانه‌هاى اين خشم در عالم ظاهر، در آسمان و زمين، در نبات و حيوان و در دريا و خشكى ديده شد؛ و برخى از مردم علّت اين نشانه‌ها را دانستند و برخى ديگر متوجّه علّت آنها نشدند.

نشانه‌هاى خشم الهى كه از طريق آثار روايى به دست مى‌آيد، عبارت‌اند از:

[١] . الكافى، ج ٤، ص ٥٧٥- ٥٧٦، حديث ٢. اين بخشى از زيارت مباركى است كه امام صادق (ع) در مجلسى كه حسين بن ثوير، مفضّل بن عمر و ابوسلمه سرّاج نيز بودند به يونس بن ظبيان آموخت.