شيخ مفيد از سعد اسكاف [١] نقل مى‌كند كه گفت: امام باقر (ع) فرمود: قاتل يحيى‌ بن زكريا زنازاده بود. قاتل حسين بن على (ع) نيز زنازاده بود و آسمان سرخ نشد مگر براى آن دو.». [٢]

ابن سعد از على بن مدرك از جدّش اسود بن قيس نقل مى‌كند كه گفت: «افقهاى آسمان شش ماه پس از قتل حسين (ع) سرخ رنگ بود و اين سرخى همانند خون ديده مى‌شد. گويد: من اين را براى شريك نقل كردم، او از من پرسيد كه با اسود چه نسبتى دارم؟

گفتم او جدّ مادرى من است. گفت: به خدا سوگند بدان كه سخن او راست بود. او امانت را بزرگ مى‌داشت و مهمان را احترام مى‌كرد». [٣]

نيز ابن سعد از محمّد بن سيرين نقل مى‌كند كه گفت: «پيش از قتل حسين (ع) سرخى خورشيد در هنگام طلوع و غروب ديده نمى‌شد». [٤]

نيز از عمرو بن عاصم كلابى [٥] نقل كرده است كه گفت: حديث كرد ما را خلّاد- ملازم سمسم كه در بنى جحدر سكونت داشت- و گفت: حديث كرد مرا مادرم و گفت: مدّتى پس از قتل امام حسين (ع) خورشيد صبح و شام بر ديوار، سرخ رنگ مى‌تابيد و هر سنگى را كه برمى‌داشتند در زير آن خون مى‌ديدند». [٦]

ابن عساكر به نقل از على بن مسهّر گويد: «مادربزرگم براى من نقل كرد و گفت: من در روزگار حسين (ع) دخترى جوان بودم؛ و مدّت چند روز آسمان يك پارچه خون بود!». [٧]

[١]. شيخ طوسى گويد: «سعد بن طريف الحنظلى الاسكاف هم پيمان بنى تميم، كوفى ... و احاديث وى‌صحيح است.» (ر. ك. رجال الشيخ، ص ١١٥، شماره ١١٤٧.

[٢] . الارشاد، ج ٢، ص ١٣٢.

[٣] . ترجمة الامام الحسين (ع) و مقتله، ابن سعد، تحقيق سيّد عبدالعزيز طباطبايى، ص ٩١، ش ٣٢٨؛ و نيز ر. ك. تاريخ ابن عساكر، ترجمة الامام الحسين (ع)، ص ٣٥٥، ش ٢٩٢؛ تهذيب الكمال، ج ٣، ص ٢٣٠. ذهبى در تاريخ الاسلام (حوادث سال ١٢١، ص ٣٧٨) مى‌نويسد: بر ثقه بودن وى اجماع نظر است. نيز ر. ك. تاريخ الاسلام، حوادث سال ٦١، ص ١٥.

[٤] . ترجمة الامام الحسين (ع)، ابن سعد، ص ٩١، ش ٣٢٧؛ و نيز ر. ك. حديث ش ٣٢٦.

[٥] . ذهبى گويد: او راستگويى از علماى تابعين بود كه به سال ٢١٣ درگذشت (ميزان‌الاعتدال، ج ٣، ص ٢٦٩).

[٦] . ترجمة الامام حسين (ع) و مقتله، ابن سعد، ص ٩١، شماره ٣٢٥؛ تاريخ ابن عساكر، تحقيق محمودى، ص ٣٥٥، ش ٢٩١.

[٧] . تاريخ ابن عساكر، ترجمة الامام الحسين (ع)، تحقيق محمودى، ص ٣٥٤ تا ٣٥٥.