از زهرى نيز نقل مى‌كنند كه گفت عبدالملك بن مروان از من پرسيد: علامت كشته شدن حسين چه بود؟ گفتم: در آن روز هر سنگى را برمى‌داشتم خون تازه زير آن ديده مى‌شد. عبدالملك گفت: من و تو در اين قضيه ناآشناييم (كسى جز من و تو موضوع اين ديدار را نبايد بداند).». [١]

همچنين ابن عساكر از امّ حيّان نقل مى‌كند كه گفت: «هر سنگى را در بيت المقدس برمى‌داشتند زير آن خون تازه يافت مى‌شد!». [٢]

خوارزمى به نقل از حمّاد بن زيد [٣] مى‌نويسد: «نخستين بارى كه زهرى در مجلس وليد بن عبدالملك صحبت كرد وليد گفت: چه كسى از شما مى‌داند كه در روز قتل حسين (ع) سنگهاى بيت المقدس چه كردند زهرى گفت: شنيده‌ام كه هر سنگى برداشته مى‌شد زير آن خون تازه ديده مى‌شد». [٤]

[١] . همان.

[٢] . تاريخ مدينة دمشق، ج ١٤، ص ٢٢٩؛ و ر. ك. بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٢١٦؛ كامل الزيارات، ص ٩٣، باب ٢٩، حديث شماره ٢٠؛ مقتل الحسين (ع)، خوارزمى، ج ٢، ص ١٠٢.

[٣] . وى ابواسماعيل الازرق، حمّاد بن زيد بن درهم الازدى الجهضى است. ابن سعد گويد: او طرفدار عثمان‌بود. در سال ٩٨ به دنيا آمد و در سال ١٧٩ درگذشت (ر. ك. تهذيب الكمال، ج ٧، ص ٢٣٩؛ الطبقات الكبرى، ج ٧، ص ٢٨٦).

[٤] . مقتل الحسين (ع)، خوارزمى، ج ٢، ص ١٠٢، شماره ١٨؛ و ر. ك. سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٣١٤؛ المعجم الكبير، ج ٣، ص ١١٣، حديث شماره ٢٨٣٤؛ الاتحاف، بحبّ الاشراف، ص ٢٤؛ تاريخ ابن عساكر، ترجمة الامام الحسين (ع)، تحقيق محمودى، ص ٣٦٢، شماره ٣٠١ و ٣٠٢؛ تاريخ مدينة الدمشق، ج ١٤، ص ٢٩؛ ابن عبدربّه در داستانى مفصّل- از زهرى نقل مى‌كند كه چگونه او و قتيبه نزد عبدالملك مروان در تالار وى آمدند و اين كه عبدالملك مروان پرسيد آيا خبر داريد كه در شب يا روز قتل حسين‌] (ع)] در بيت المقدس چه اتفاقى افتاد؟» و زهرى پاسخ داد: «آرى فلان كس- اسمش را نبرده است- براى من نقل كرد كه در آن شبهايى كه على بن ابى طالب و حسين بن على (ع) كشته شدند هر سنگى را كه در بيت المقدس برمى‌داشتند زير آن خون تازه ديده مى‌شد! عبدالملك گفت: راست گفتى: همان كسى كه براى تو نقل كرد براى من نيز نقل كرد و شتر ديدى نديدى! ... (ر. ك. العقد الفريد، ج ٤، ص ٣٨٦).

از اين روايات چنين برمى‌آيد كه حاكمان اموى از نشانه‌هاى خشم‌الهى به خاطر قتل سيّدالشهدا خبر داشتند! ولى آيا علم به اين نشانه‌ها آنان را از كشتن فرزندان حسين (ع) و مسموم ساختن و شكنجه كردن آنان باز داشت؟ هرگز! چرا كه برترى جويان و فسادگران در زمين، از نشانه‌هاى خداى انتقام گيرنده جبار رويگردان هستند!