با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧١ - ٦ - مشهد السقط در حلب
كربلا كشته شد و شمر بن ذى الجوشن سر شريف وى را بريد و آن را به همراه خاندان حسين (ع) نزد يزيد در دمشق آورد. در راه از حلب گذشت و سر را كنار كوه فرود آورد و بر يكى از صخرههاى آن گذاشت. يك قطره از خون سر در آنجا چكيد و به همين مناسبت در آنجا مسجدى ساختند كه به مشهد النقطه معروف شد». [١]
نيز گويد: «گفتم: گفتهاند كه دليل بناى مشهد النقطه اين است كه هنگام آوردن سر حسين (ع) نزد اين كوه، آن را روى زمين نهادند و يك قطره از خونش بر سنگى چكيد.
مردم حلب روى آن سنگ اين بارگاه را ساختند و مشهد النقطه ناميدند. شايد اين صخره پس از خراب شدن اين بارگاه به محراب مشهد الحسين انتقال يافت و روى آن بنا احداث گرديد ...». [٢]
٦- مشهد السقط در حلب
حموى گويد: در غرب شهر در دامنه كوه جوشن [٣] قبر محسن بن حسين (ع) است.
مردم مىپندارند كه هنگام به اسارت آمدن خاندان حسين (ع) از عراق به دمشق، در راه سقط شد. يا اينكه طفلى بود كه در حلب با آنها بود و در اينجا دفن گرديد.» [٤]
نيز گويد: جوشن كوهى است در غرب حلب كه از آنجا مس سرخ مىبردند، آنجا معدن مس بود، اما پس از عبور اسيران و زنان كاروان حسين بن على (ع) از بين رفت.
(زيرا) همسر حسين (ع) حامله بود و در اينجا سقط جنين كرد. او از كارگران آن كوه درخواست نان و آب كرد، ولى آنها دشنامش دادند و منعش كردند. وى آنها را نفرين كرد و از آن پس، كسى از كار در آنجا سودى نبرد». [٥]
غزّى گويد: از ديگر محلههايى كه به اين محله (محله كلامته) ملحق است، مشهد محسن و مشهد حسين است. مشهد محسن به مشهد الدكّه و مشهد الطرح نيز مشهور
[١] . نهر الذهب فى تاريخ حلب، ج ٣، ص ٢٤.
[٢] . نهر الذهب فى تاريخ حلب، ج ٣، ص ٢٤.
[٣] . جوشن: كوهى مشرف بر حلب در غرب آن كه در دامنهاش مقبرهها و بارگاههاى شيعى قرار دارد. (معجمالبلدان، ج ٢، ص ١٨٦).
[٤] . معجم البلدان، ج ٢، ص ٢٨٤.
[٥] . معجم البلدان، ج ٢، ص ١٨٦.