المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦ - نسب شريف پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله سلم

قوله: بفتح الشّين: يعنى « شرف » بفتح شين و راء جمع شريف است.

قوله: بانتسابهم اليه: ضمير در « بانتسابهم » به آل و در « اليه » به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم راجع بوده و « بانتسابهم » جارّ و مجرور متعلّق به « شرفا » مى‌باشد.

متن: «٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطف و مبنى است.

استعين: فعل، مضارع، متكلّم، از باب استفعال، اجوف واوى، معرب و ضمير، « انا » كه در آن مستتر است باستتار وجوبى فاعلش مى‌باشد.

اللّه: مفعول به براى « استعين ».

فى: حرف جرّ، مبنى.

الفيّة: مجرور به « فى » جار و مجرور، متعلّق به استعين و در حكم ظرف لغو مى‌باشد.

و جمله « استعين الخ» معطوف است به « احمد ربّى اللّه الخ» بنابراين محلا منصوب است.

مقاصد: جمع « مقصد » معرب و مضاف و مبتداء.

النّحو: مضاف اليه براى « مقاصد ».

بها: جار و مجرور و ضمير « هاء » به « الفيّه » راجع است متعلّق به « محويّة » و كلمه « باء » بمعناى « فى » است.

محويّة: بصيغة اسم مفعول، مفرد، مؤنّث، معرب، و خبر است براى « مقاصد ».