المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٣٦ - صله الف و لام

شده است.

قوله: و هى الّتى غلب عليها الاسميّة: ضمير در « عليها » به صفت راجع است.

قوله: و كونها توصل بمعرب الافعال: ضمير در « كونها » به الف و لام راجع است.

قوله: و منه ما انت الخ: ضمير در « منه » به دخول الف و لام برسر فعل مضارع راجع است.

قوله: و ليس بضرورة: ضمير در « ليس » به دخول الف و لام برسر « ترضى » راجع است.

قوله: قال لانّه متمكّن الخ: ضمير در « قال » به مصنّف و در « لانّه » به فرزدق عود مى‌كند.

قوله: و ردّ بانّه لو قاله لوقع فى محذور اشدّ: ضمير نائب فاعلى در « ردّ » به كلام مصنّف و در « بانّه » به فرزدق و ضمير منصوبى در « قاله » به « المرضى » عود مى‌كند.

قوله: امّا وصلها بالجملة الاسميّة: ضمير در « وصلها » به الف و لام راجع است.

متن: «٩٩»

تجزيه و تركيب‌

اىّ: مبتداء.

كما: جارّ و مجرور، متعلّق به « استقرّ » خبر.

واو: عاطفه.

اعربت: بصيغه ماضى مجهول.