المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٢٧ - كلام شيخ سراج الدين بلقينى
ما و يا من باشد.
جواب از استدلال مذكور
بعضى از استدلال كوفيّون چنين جواب دادهاند:
جمله: هذا طليق، جمله اسميّه بوده و « تحملين » حال بوده بمعناى « محمولا » مىباشد، بنابراين « هذا » اسم اشاره مىباشد.
كلام شيخ سراج الدّين بلقينى
شيخ سراج الدّين بلقينى مىگويد:
ممكن است در اين مثال موصول محذوف باشد بدون اينكه احتياجى باشد « هذا » بمعناى موصول فرض شود و تقدير عبارت: هذا الّذى تحملين مىباشد چنانچه در بيت ذيل موصول محذوف است:
|
فو اللّه ما نلتم و ما نيل منكم |
بمعتدل وفق و لا متقارب |
يعنى: پس بخدا قسم نيست آنچيزى كه شما بآن رسيدهايد و آنچيزى كه رسيده است از شما برابر و متساوى و موافق و نه نزديك بهم.
شاهد در حذف موصول است و تقدير « ما الّذى نلتم» مىباشد.
سپس شيخ سراج الدّين مىگويد:
احدى را نديدم كه اين بيت را برتقديرى كه ما حمل كرديم حمل نموده باشد تمام شد كلام شيخ.
شارح گويد:
اينكلام از وى پسنديده و نيكو بلكه متعيّن مىباشد و بايد بيتى را كه اهل كوفه بآن استدلال نمودهاند مطابق تقدير شيخ سراج الدّين حتما حمل شود.
قوله: و اجيب عنه: ضمير در « عنه » به استدلال كوفيّون راجع است.
قوله: يجوز ان يكون ممّا حذف فيه الموصول: كلمه « يجوز » يعنى يمكن و ضمير در « ان يكون» به بيت مذكور در استدلال كوفيّون راجع است.
قوله: قال و لم اراحدا خرّجه: ضمير در « قال » به شيخ سراج الدّين راجع