المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٨٩ - لفظ جمع در اسم اشاره

متن: «٨٥»

تجزيه و تركيب‌

بالكاف: جارّ و مجرور، متعلّق است به « انطقا ».

حرفا: حال است از « كاف ».

دون لام: مضاف و مضاف اليه، حال است از « كاف ».

او: عاطفه.

معه: مضاف و مضاف اليه و ظرف يعنى « مع » متعلّق است باستقرّ حال است از كاف و معطوف به « دون لام».

واو: عاطفه.

اللّام: مبتداء.

ان: حرف شرطيّه.

قدّمت: فعل ماضى بصيغه مفرد مذكّر مخاطب، فعل و فاعل.

ها: مفعول آن مى‌باشد و جمله « ان قدّمت ها» شرطيّه است.

ممتنعة: خبر است براى « اللّام ».

ترجمه:

در وقت اشاره به دور با كاف كه حرف است نطق نما در حاليكه با لام يا بدون لام مى‌آورى آنرا.

و اگر هاء را براوّل اسم اشاره آوردى ديگر الحاق لام ممتنع مى‌باشد.

شرح عربى:

و لدى، الاشارة الى ذى، البعد، زمانا او مكانا او ما نزّل منزلته، لتعظيم او لتحقير، انطقا، مع اسم الاشارة، بالكاف، حالكونها، حرفا لمجرّد الخطاب، دون لام او معه.