المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٥ - اعراب اسمائيكه شبه جمع هستند

شارح گويد:

كلمه « سنون » بكسر سين جمع « سنه » بفتح سين مى‌باشد و وجه آنكه اينكلمه نيز از ملحقات بجمع است نه خود جمع همان تقريرى است كه در ارضون نموديم يعنى « سنون » جمع مكسّر بوده و مفردش مؤنّث است.

قوله: و هما اولوا الخ: ضمير « هما » به اسما جمع راجع است.

قوله: قيل هو جمع العالم: ضمير « هو » به عالمون راجع است.

قوله: و ردّ بانّ العالمين: ضمير نائب فاعلى در « ردّ » به گفته قيل راجع است.

قوله: و العالم دالّ عليهم و على غيرهم: ضمائر جمع به عقلاء عود مى‌كند.

قوله: اذ هو اسم لما سوى البارى: ضمير « هو » به عالم راجع است.

قوله: فلا يكون جمعا له: ضمير در « لا يكون» به عالمون و در « له » به عالم راجع است.

قوله: على مدلول مفرده: ضمير در « مفرده » به جمع راجع است.

قوله: و الحق ايضا اسم مفرد به: ضمير در « به » به جمع راجع است.

قوله: و هو علّيّونا: ضمير « هو » به اسم مفرد راجع است.

قوله: لانّه كما قال فى الكشّاف اسم لديوان الخير: ضمير در « لانّه » به علّيّون راجع است.

قوله: و يجوز فى هذا النّوع ان يجرى مجرى حين: مقصود از « هذا النّوع» اسم مفردى است كه مانند علّيّون باشد.

و مراد از « مجراى حين» آنستكه ياء و نون در كلمه بوده و اعراب بحركات باشد.

قوله: و ان تلزمه الواو و يعرب بالحركات على النّون: ضمير منصوبى در « تلزمه » به هذا النّوع راجع است.

قوله: و ان تلزمه الواو و فتح النّون: ضمير منصوبى در « تلزمه » به هذا النّوع عود مى‌كند.