مىكند يا نمىكند؟ در جواب مىگوييم كه: طبق ماده ١٢٧٨ ق - م و فقه اسلامى، اقرار هر كس فقط نسبت به خود آن شخص و قائم مقام او نافذ است و در حق ديگرى نافذ نيست، پس اگر شخص مدعى عليه (خوانده) در دعوايى نسبت به منزل مسكونى خود اقرار كند كه منزل از آن مدعى (خواهان) است پس اين اقرار در حدود شخص مقر نافذ و معتبر مىباشد و نسبت به شخص ثالث مؤثر نمىباشد. مثلا اگر دائنى وارد دعوى بشود و منزل را از بابت دين خود مطالبه كند نمىتوان او را نسبت به اين اقرار ملزم دانست بلكه او مىتواند به عنوان شخص ثالث وارد دعوى بشود و ادعا كند كه اين اقرار " صورى " است و براى فرار از دين به عمل آمده است. و يا در دعوايى كه عليه شركا اقامه شده باشد يك نفر از شركا اقرار كند كه در ملك مشترك به نحو اشاعه تصرف مىنمايد، پس اقرار او تنها در حدود شخص مقر نافذ و مؤثر مىباشد و به ساير شركا تعدى نمىكند. و يا اگر يكى از ورثه به حقى در تركه موجود اقرار كند، پس اقرار وى نسبت به خود او معتبر مىباشد و به ساير ورثه سرايت نمىكند.
بنابر اين حجيت و اعتبار اقرار نسبى است و محدود به خود مقر و قائم مقام اوست و به اشخاص ديگرى سرايت نمىكند. - ١