تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٤

خواهيد داشت"؟! (هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌).

" كبت" از ماده" كب" (بر وزن جد) در اصل به معنى افكندن چيزى به صورت بر زمين است و بنا بر اين ذكر" وجوه" (صورتها) در آيه فوق از باب تاكيد است.

افكندن اين گروه را به صورت در آتش به عنوان بدترين نوع عذاب است.

بعلاوه چون آنها هنگامى كه مواجه با حق مى‌شدند، صورت خود را بر مى‌گرداندند و با همان صورت از گناه استقبال مى‌كردند اكنون بايد گرفتار چنين مجازاتى شوند.

جمله" هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌" ممكن است پاسخ سؤالى باشد كه در اينجا مطرح مى‌شود و آن اينكه اگر كسى بگويد اين مجازات، مجازات شديدى است، در پاسخ گفته مى‌شود اين همان اعمال شما است كه دامانتان را گرفته شما جزائى جز اعمالتان نداريد؟ (دقت كنيد).

*** سپس در سه آيه آخر اين سوره، روى سخن را به پيامبر گرامى اسلام ص كرده و حقايقى را بازگو مى‌كند كه در واقع بيانگر اين واقعيت است كه به آنها بگو من وظائف خودم را انجام مى‌دهم، چه شما مشركان لجوج ايمان بياوريد و چه نياوريد.

نخست مى‌فرمايد:" من مامورم پروردگار اين شهر مقدس (شهر مكه) را عبادت كنم"! (إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ).

اين شهر مقدسى كه تمام افتخار شما و موجوديتتان در آن خلاصه مى‌شود، شهر مقدسى كه خدا آن را با بركاتش به شما ارزانى داشته ولى شما بجاى شكر نعمتش كفران مى‌كنيد.