تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٢ - تفسير مرا با مال نفريبيد!

آنچه خداوند به من بخشيده، از آنچه به شما داده است بهتر و پرارزشتر است" (أَ تُمِدُّونَنِ بِمالٍ فَما آتانِيَ اللَّهُ خَيْرٌ مِمَّا آتاكُمْ‌).

مال چه ارزشى در برابر مقام نبوت و علم و دانش و هدايت و تقوا دارد؟

" شما هستيد كه به هداياى خود خوشحال مى‌شويد" (بَلْ أَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُونَ‌).

آرى شما هستيد كه هر گاه يك چنين هداياى پر زرق و برق و گرانقيمتى براى هم بفرستيد، چنان مسرور مى‌شويد كه برق شادى در چشمانتان ظاهر مى‌گردد اما اينها در نظر من كم ارزش و بى مقدار است.

و به اين ترتيب سليمان، معيارهاى ارزش را در نظر آنها تحقير كرد و روشن ساخت كه معيارهاى ديگرى براى ارزش در كار است، كه معيارهاى معروف نزد دنيا پرستان در برابر آن، بى رنگ و بى بها است.

*** سپس براى اينكه قاطعيت خود را در مساله" حق و باطل" نشان دهد به فرستاده مخصوص ملكه سبا چنين گفت:" به سوى آنان بازگرد (و اين هدايا را نيز با خود ببر) اما بدان ما به زودى با لشكرهايى به سراغ آنها خواهيم آمد كه توانايى مقابله با آن را نداشته باشند" (ارْجِعْ إِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُودٍ لا قِبَلَ لَهُمْ بِها).

" و ما آنها را از آن سرزمين آباد با ذلت خارج مى‌كنيم در حالى كه كوچك و حقير خواهند بود" (وَ لَنُخْرِجَنَّهُمْ مِنْها أَذِلَّةً وَ هُمْ صاغِرُونَ‌).

" اذلة" در حقيقت حال اول است، و" هُمْ صاغِرُونَ‌"، حال دوم، اشاره به اينكه نه تنها آنها را از سرزمينشان بيرون مى‌رانيم بلكه با وضع ذلت‌بار، و توأم با حقارت، به گونه‌اى كه تمام كاخها و اموال و جاه و جلال خود را از دست خواهند داد، چرا كه در برابر آئين حق، تسليم نشدند و از در مكر و فريب وارد گشتند.