تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٨ - تفسير نجات نوح و غرق مشركان خودخواه

" مشحون" از ماده" شحن" (بر وزن صحن) به معنى پر كردن است، و گاه به معنى مجهز ساختن نيز آمده است، و" شحناء" به عداوتى گفته مى‌شود كه تمام وجود انسان را پر كند، و منظور در اينجا اين است كه آن كشتى مملو از نفرات و همه وسائل بود، و كمبودى نداشت، يعنى خداوند بعد از آنكه كشتى از هر نظر مهيا و آماده حركت شد، طوفان را فرستاد تا نوح و ساير سرنشينانش گرفتار ناراحتى نشوند، و اين خود يكى از نعمتهاى الهى بر آنها بود.

*** و در پايان اين سخن همان مى‌گويد كه در پايان ماجراى موسى ع و ابراهيم ع بيان كرد، مى‌فرمايد:" در ماجراى نوح و دعوت پيگير و مستمر او صبر و شكيباييش، و سرانجام غرق و نابودى مخالفانش، آيت و نشانه‌اى است براى همگان (إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً).

" هر چند اكثر آنها ايمان نياوردند" (وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ‌).

بنا بر اين تو اى پيامبر از اعراض و سرسختى مشركان قومت نگران مباش، ايستادگى به خرج ده كه سرنوشت تو و يارانت سرنوشت نوح و ياران او است، و سرانجام گمراهان همان سرانجام شوم غرق شدگان است.

*** و بدان" پروردگار تو شكست ناپذير و رحيم است" (وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ‌).

رحمتش ايجاب مى‌كند كه به آنها فرصت كافى و مهلت دهد و اتمام حجت كند، و عزتش سبب مى‌شود كه سرانجام تو را پيروز و آنها را مواجه با شكست نمايد.