تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٦٧ - تفسير حركت زمين- يك معجزه علمى قرآن
مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ اما جمله كل آتوه داخرين:" همگى با خضوع و ذلت در پيشگاه او حاضر مىشوند" ظاهرا عام است و هيچ استثنايى در آن نيست زيرا حتى انبياء و اوليا در پيشگاه او خاضع و كوچكند، و اگر مىبينيم در آيه ١٢٧ سوره صافات مىفرمايد:
فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ:" همگان در پيشگاه او حاضر مىشوند مگر بندگان مخلص پروردگار" منافاتى با عموميت آيه مورد بحث ندارد، چرا كه آيه مورد بحث اشاره به اصل حضور در محشر و پيشگاه خدا است و دوم اشاره به حضور در صحنه حساب و بررسى اعمال است.
" اين صنع و آفرينش خداوندى است كه همه چيز را متقن آفريده" (صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ) [١] كسى كه اين همه حساب و نظم در برنامه آفرينش او است" مسلما از كارهايى كه شما انجام مىدهيد آگاه است" (إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ).
بسيارى از مفسران معتقدند كه آيه فوق اشاره به حوادث آستانه رستاخيز است، چرا كه مىدانيم در پايان اين جهان و آغاز جهان ديگر زلزلهها و انفجارها
[١] صنع اللَّه منصوب به فعل مقدرى است همچون انذر يا صنع.