تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٨ - تفسير مخاصمه معبودان و عابدان گمراه!

الصالحات" محسوب مى‌شوند.

*** سپس به عنوان استثناء بر اين سخن مى‌افزايد:" مگر كسى كه به حضور خدا بيايد در حالى كه قلب سليم (سالم از هر گونه شرك و كفر و آلودگى به گناه) داشته باشد" (إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ‌).

و به اين ترتيب تنها سرمايه نجاتبخش در قيامت، قلب سليم است، چه تعبير جامع و جالبى؟ تعبيرى كه هم ايمان خالص و نيت پاك در آن وجود دارد، و هم هر گونه عمل صالح، چرا كه چنين قلب پاكى، ثمره‌اى جز عمل پاك نخواهد داشت، و به تعبير ديگر همانگونه كه قلب و روح انسان در اعمال انسان مؤثر است اعمال او نيز بازتاب وسيعى در قلب و جان دارد و آن را به رنگ خود- خواه رحمانى يا شيطانى- درمى‌آورند.

*** سپس به شرح بهشت و دوزخ پرداخته چنين مى‌گويد:" در آن هنگام بهشت به پرهيزگاران نزديك مى‌گردد" (وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ‌) [١]***" و دوزخ براى گمراهان آشكار مى‌شود" (وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ‌).

اين در حقيقت قبل از ورود آنها به بهشت و دوزخ است كه هر يك از اين دو گروه منظره جايگاه خود را از نزديك مى‌بينند: مؤمنان مسرور و گمراهان وحشت زده مى‌شوند، و اين نخستين برنامه‌هاى پاداش و كيفر آنها است.

جالب اينكه نمى‌گويد: پرهيزگاران را به بهشت نزديك مى‌كنند، بلكه مى‌گويد بهشت را به آنها نزديك مى‌سازند و اين اشاره به مقام بسيار با عظمت و پرارزش آنها است.

---

[١]" ازلفت" از ماده" زلفى" (بر وزن كبرى) به معنى قرب و نزديكى است.