تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٣ - ٣- جمع بندى و مرورى بر آيات گذشته

نيز روى كلمه" برهان" مخصوصا تكيه شده است (برهان به معنى محكمترين دليلى است كه همواره با صدق همراه است).

اين منطق" برهان‌طلبى" اسلام حكايت از محتواى قوى و غنى آن مى‌كند چرا كه سعى دارد با مخالفان خود نيز برخورد منطقى داشته باشد، چگونه ممكن است از ديگران مطالبه برهان كند و خود نسبت به آن بى اعتنا باشد؟ آيات قرآن مجيد مملو است از استدلالات منطقى و براهين علمى در سطوح مختلف براى مسائل گوناگون.

اين درست بر خلاف چيزى است كه مسيحيت تحريف يافته امروز روى آن تكيه مى‌كند و مذهب را تنها كار" دل" مى‌داند، و عقل را از آن بيگانه معرفى مى‌كند، و حتى تضادهاى عقلى (همچون توحيد در تثليث) را در مذهب مى‌پذيرد و به همين دليل انواع خرافات را اجازه ورود به مذهب مى‌دهد، در حالى كه اگر مذهب از عقل و استدلال جدا شود هيچ دليلى بر حقانيت آن وجود نخواهد داشت و آن مذهب و ضد آن يكسان خواهد بود.

عظمت اين برنامه اسلامى (تكيه بر برهان و دعوت مخالفان به استدلال منطقى) هنگامى آشكارتر مى‌شود كه توجه كنيم اسلام از محيطى آشكار شد كه بيشترين محتواى فكرى محيط را خرافات بى پايه و مسائل غير منطقى تشكيل مى‌داد.

٣- جمع بندى و مرورى بر آيات گذشته‌

در آياتى كه گذشت قرآن براى اثبات" توحيد معبود" روى" توحيد خالق" و" توحيد رب" (توحيد آفرينش و توحيد تدبير) تكيه داشت و از دوازده نشانه بزرگ خدا در عالم هستى سخن مى‌گفت (آسمان و زمين، نزول باران، آثار حياتى‌