تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣ - ترجمه

[سوره الفرقان (٢٥): آيات ٢١ تا ٢٤]

وَ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرى‌ رَبَّنا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبِيراً (٢١) يَوْمَ يَرَوْنَ الْمَلائِكَةَ لا بُشْرى‌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمِينَ وَ يَقُولُونَ حِجْراً مَحْجُوراً (٢٢) وَ قَدِمْنا إِلى‌ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً (٢٣) أَصْحابُ الْجَنَّةِ يَوْمَئِذٍ خَيْرٌ مُسْتَقَرًّا وَ أَحْسَنُ مَقِيلاً (٢٤)

ترجمه:

٢١- و آنها كه اميدى به لقاى ما ندارند (و رستاخيز را انكار مى‌كنند) مى‌گويند: چرا فرشتگان بر ما نازل نمى‌شوند؟ و يا پروردگارمان را با چشم خود نمى‌بينيم؟ آنها در باره خود تكبر ورزيدند و طغيان بزرگى كردند.

٢٢- (آنها به آرزوى خود مى‌رسند) اما روزى كه فرشتگان را مى‌بينند روز بشارت مجرمان نخواهد بود! (بلكه روز مجازات و كيفر آنان است) و مى‌گويند ما را امان دهيد ما را معاف داريد! ٢٣- و ما به سراغ اعمالى كه آنها انجام دادند مى‌رويم و همه را همچون ذرات غبار پراكنده در هوا مى‌كنيم! ٢٤- بهشتيان در آن روز قرارگاهشان از همه بهتر، و استراحتگاهشان نيكوتر است!