تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٣ - ٢- شعر و شاعرى در اسلام

ان من الشعر لحكمة، و ان من البيان لسحرا:

" بعضى از اشعار، حكمت است، و پاره‌اى از سخنان، سحر" [١]! گاهى اشعار غوغا به پا مى‌كند.

گاه كلمات موزون شاعرانه، برندگى شمشير، و نفوذ تير را در قلب دشمن دارد، چنان كه در حديثى از پيامبر اسلام ص مى‌خوانيم در مورد چنين اشعارى فرمود:

و الذى نفس محمد بيده فكانما تنضهونهم بالنيل!:

" به آن كسى كه جان محمد ص در دست قدرت او است، با اين اشعار گويى تيرهايى به سوى آنها پرتاب مى‌كنيد"! [٢] اين سخن را آنجا فرمود: كه دشمن با اشعار هجوآميزش براى تضعيف روحيه مسلمانان تلاش مى‌كرد، پيامبر ص دستور داد كه در مذمت آنان و تقويت روحيه مؤمنين، شعر بسرايند.

و در مورد يكى از شعراى مدافع اسلام فرمود:

اهجهم فان جبرئيل معك!:

" آنها را هجو كن كه جبرئيل با تو است" [٣] مخصوصا هنگامى كه" كعب بن مالك" شاعر با ايمانى كه در تقويت اسلام شعر مى‌سرود از پيامبر ص پرسيد يا رسول اللَّه درباره شعر، اين آيات مذمت آميز نازل شده، چه كنم؟ فرمود:

ان المؤمن يجاهد بنفسه و سيفه و لسانه:

" مؤمن با جان و شمشير و زبانش در راه خدا جهاد مى‌كند" [٤] از ائمه اهل بيت ع نيز توصيف فراوانى درباره اشعار و شعراى با هدف، و دعا در حق آنان، و جايزه فراوان به آنها، رسيده است كه اگر بخواهيم به نقل‌

[١] اين حديث را گروه زيادى از دانشمندان اسلام اعم از شيعه و اهل تسنن در كتابهاى خود آورده‌اند (به كتاب الغدير ج ٢ ص ٩ مراجعه فرمائيد).

[٢] مسند احمد جلد ٣ ص ٤٦٠.

[٣] مسند احمد جلد ٤ صفحه ٢٩٩.

[٤] تفسير قرطبى جلد ٧ ص ٤٨٦٩.