تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٦ - ترجمه

[سوره الفرقان (٢٥): آيات ٦٣ تا ٦٧]

وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً (٦٣) وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً (٦٤) وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً (٦٥) إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً (٦٦) وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً (٦٧)

ترجمه:

٦٣- بندگان خاص خداوند رحمن آنها هستند كه با آرامش و بى تكبر بر زمين راه مى‌روند و هنگامى كه جاهلان آنها را مخاطب سازند به آنها سلام مى‌گويند (و با بى اعتنايى و بزرگوارى مى‌گذرند).

٦٤- آنها كسانى هستند كه شبانگاه براى پروردگارشان سجده و قيام مى‌كنند.

٦٥- آنها كسانى هستند كه مى‌گويند پروردگارا عذاب جهنم را از ما بر طرف گردان كه عذابش سخت و پر دوام است! ٦٦- آن بد جايگاه و بد محل اقامتى است.

٦٧- آنها كسانى هستند كه هر گاه انفاق كنند نه اسراف مى‌كنند و نه سخت‌گيرى، بلكه در ميان ايندو حد اعتدالى دارند.