تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١١ - تفسير لجاجت و سرسختى قوم صالح

١٥٧- سرانجام بر آن (ناقه) حمله نموده او را از پاى درآوردند، سپس از كرده خود پشيمان شدند.

١٥٨- عذاب الهى آنها را فرو گرفت، در اين آيت و نشانه‌اى است ولى اكثر آنها مؤمن نبودند.

١٥٩- پروردگار تو عزيز و رحيم است.

تفسير: لجاجت و سرسختى قوم صالح‌

در آيات گذشته منطق مستدل و خيرخواهانه صالح را در برابر قوم گمراه شنيديد، اكنون در اين آيات، منطق قوم را در برابر او بشنويد.

آنها گفتند: اى صالح تو مسحور شده‌اى و عقل خود را از دست داده‌اى، لذا سخنان ناموزون مى‌گويى"! (قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ‌).

" اگر راست مى‌گويى آيت و نشانه‌اى بياور تا ما به تو ايمان بياوريم" (فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ‌).

جمله" مسحر" از ماده" سحر" به معنى كسى است كه مسحور شده باشد آنها معتقد بودند كه ساحران گاه از طريق سحر، عقل و هوش افراد را از كار مى‌اندازند، اين سخن را نه تنها به حضرت صالح ع گفتند كه به گروهى ديگر از پيامبران نيز اين تهمت را وارد ساختند، حتى به پيامبر اسلام ص چنان كه در آيه ٨ سوره فرقان مى‌خوانيم: إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلًا مَسْحُوراً:" ستمگران گفتند شما تنها از مردى پيروى مى‌كنيد كه بر اثر مسحور شدن، عقل خود را از دست داده است"!