تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٧ - تفسير توطئه نه گروهك مفسد در وادى القرى

كردند و تبانى كردند كه هر گاه به سراغ آنها بيايند- چون مخالفت آنها با صالح از قبل معلوم بود- متفقا سوگند ياد كنند كه در اين برنامه مطلقا دخالتى نداشته و حتى شاهد و ناظر صحنه هم نبوده‌اند!.

*** در تواريخ آمده است كه توطئه آنها به اين ترتيب بود كه در كنار شهر كوهى بود و شكافى داشت كه معبد صالح در آنجا بود، و گاه شبانه به آنجا مى‌رفت و به عبادت و راز و نياز با پروردگار مى‌پرداخت.

آنها تصميم گرفتند كه در آنجا كمين كنند و به هنگامى كه صالح به آنجا آمد او را به قتل رسانند، و پس از شهادتش به خانه او حمله‌ور شوند و شبانه كار آنها را نيز يكسره كنند، و سپس به خانه‌هاى خود برگردند و اگر سؤال شود اظهار بى‌اطلاعى كنند.

اما خداوند توطئه آنها را به طرز عجيبى خنثى كرده و نقشه‌هايشان را نقش بر آب ساخت.

هنگامى كه آنها در گوشه‌اى از كوه كمين كرده بودند كوه ريزش كرد و صخره عظيمى از بالاى كوه سرازير شد و آنها را در لحظه‌اى كوتاه درهم كوبيد و نابود كرد! لذا قرآن در آيه بعد مى‌گويد:" آنها نقشه مهمى كشيدند و ما هم نقشه مهمى كشيديم، در حالى كه آنها خبر نداشتند"! (وَ مَكَرُوا مَكْراً وَ مَكَرْنا مَكْراً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ‌).

*** سپس مى‌افزايد:" بنگر كه عاقبت توطئه و مكر آنها چگونه بود كه ما همه آنها و تمام قوم و طرفداران آنها را نابود كرديم"؟! (فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ مَكْرِهِمْ أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ‌).