تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٥ - تفسير عاقبت دردناك فرعونيان!

و" فرق" به قطعه يا جماعتى گفته مى‌شود كه از بقيه جدا گردد.

" طود" به معنى كوه عظيم است، و توصيف مجدد آن به عظيم در آيه فوق تاكيدى بر اين معنى است.

به هر حال خداوندى كه فرمانش بر همه چيز نافذ است و آبها اگر طغيان مى‌كنند به فرمان او است، و طوفانها اگر به حركت در مى‌آيند به امر او است همان خدايى كه نقش هستى نقشى از ايوان او است، و آب و باد و خاك سرگردان او است، چنين فرمانى را به امواج دريا داد، و امواج به سرعت پذيرا گشتند و روى هم انباشته شدند، و در ميان آنها جاده‌ها نمايان گشت و هر گروهى از بنى- اسرائيل در جاده‌اى روان شدند.

*** فرعون و فرعونيان كه از ديدن اين صحنه، مات و مبهوت شده بودند و چنين معجزه روشن و آشكارى را مى‌ديدند باز هم از مركب غرور پياده نشدند، باز هم به تعقيب موسى و بنى اسرائيل پرداختند و به سوى سرنوشت نهايى خود پيش رفتند، چنان كه قرآن مى‌گويد:" و در آنجا ديگران را نيز به دريا نزديك ساختيم" (وَ أَزْلَفْنا ثَمَّ الْآخَرِينَ‌).

و به اين ترتيب فرعونيان نيز وارد جاده‌هاى دريايى شدند، و هم چنان مغرورانه به دنبال بردگان قديمى خود كه سر به طغيان برافراشته بودند مى‌دويدند، غافل از اينكه لحظات آخر عمر آنها فرا رسيده و فرمان عذاب به زودى صادر مى‌شود.

*** آيه بعد مى‌گويد" ما موسى و تمام كسانى را كه با او بودند نجات داديم" (وَ أَنْجَيْنا مُوسى‌ وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ‌).

***