تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٨ - تفسير نور ايمان در قلب ساحران درخشيدن گرفت

مساله قطعا سحر نيست، اين يك معجزه بزرگ الهى است" ناگهان همه آنها به سجده افتادند" (فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ ساجِدِينَ‌).

جالب اينكه قرآن تعبير به" القى" مى‌كند كه مفهومش" افكنده شدند" مى‌باشد، اشاره به اينكه آن چنان تحت تاثير جاذبه معجزه موسى ع قرار گرفتند كه گويى بى اختيار بر زمين افتاده و سجده كردند.

*** و همراه با اين عمل كه دليل روشن ايمان آنها بود با زبان نيز" گفتند: ما به پروردگار عالميان ايمان آورديم"! (قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمِينَ‌).

*** و براى اينكه جاى هيچ ابهام و ترديد باقى نماند و فرعون نتواند اين سخن را تفسير ديگرى كند، اضافه كردند" به پروردگار موسى و هارون" (رَبِّ مُوسى‌ وَ هارُونَ‌).

و اين نشان مى‌دهد كه برنامه افكندن عصا و گفتگوى با ساحران را هر چند موسى انجام داد اما برادرش هارون در كنار او ايستاده و آماده هر گونه پشتيبانى از برادر بود.

اين دگرگونى عجيب كه در روحيه ساحران پيدا شد، و در يك لحظه كوتاه از ظلمت مطلق به روشنايى خير كننده‌اى گام نهادند، و به تمام منافعى كه از فرعون انتظار داشتند پشت پا زدند- سهل است- جان خود را نيز به خطر افكندند، همه به خاطر اين بود كه آنها علم و دانشى داشتند، و در پرتو آن توانستند حق را از باطل بشناسند و دست به دامن حق زنند.

آنها باقيمانده راه را با پاى" عقل" نمى‌پيمودند كه بر مركب راهوار" عشق" سوار شده بودند، و بوى گلشان آن چنان مست كرده بود كه دامن از دست داده بودند، و خواهيم ديد به همين دليل در برابر شديدترين تهديدهاى فرعون‌