تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٦ - تفسير نور ايمان در قلب ساحران درخشيدن گرفت
اما همانگونه كه معمول قرآن است، اين مقدمات را كه از لابلاى بحثهاى آينده روشن مىشود حذف كرده وارد اصل سخن مىگردد، در اينجا به ترسيم اين صحنه سرنوشتساز پرداخته مىگويد:
" موسى رو به سوى ساحران كرد و گفت: آنچه را مىخواهيد بيفكنيد بيفكنيد و هر چه داريد به ميدان آوريد" (قالَ لَهُمْ مُوسى أَلْقُوا ما أَنْتُمْ مُلْقُونَ).
از آيه ١١٥ سوره اعراف استفاده مىشود اين سخن را موسى هنگامى گفت كه ساحران به او گفتند آيا تو پيشقدم مىشوى و مىافكنى يا ما؟!.
اين پيشنهاد موسى ع كه از اطمينان خاطر او به پيروزى سرچشمه مىگرفت و دليل خونسردى او در برابر انبوه عظيم دشمنان و حاميان سرسخت فرعون بود، نخستين ضربه را بر پيكر ساحران وارد ساخت و نشان داد كه موسى از آرامش روانى خاصى بهرهمند است و به جاى ديگرى دل بسته و پشتگرم است.
به عزت فرعون ما قطعا پيروزيم"! (فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ) [١] آرى آنها همانند همه متملقان چاپلوس با نام فرعون شروع كردند و تكيه بر قدرت پوشالى او نمودند.
در اين هنگام چنان كه قرآن در جايى ديگر بيان كرده، عصاها و طنابهاى مخصوص به صورت مارهاى كوچك و بزرگ به حركت در آمدند (سوره طه آيه ٦٦)، آنها مخصوصا بخشى از وسائل سحر خود را از عصاها انتخاب كرده بودند
[١]" حبال" جمع" حبل" (بر وزن طبل) به معنى طناب است، و" عصى" جمع" عصا" مىباشد.