می‌داد که نماز جمعه بخواند . تاریخ هم همین را حکایت می‌کند که آن کسی که‌ نماز جمعه می‌خواند یا خودش مبسوط الید بود و یا در مقام به دست آوردن‌ بسط ید بود و الا مجتهدی که گوشه خانه خودش نشسته است و جز هفته‌ای یک‌ بار از خانه بیرون نمی‌آید و بعد عبایش را به سرش می‌کشد و به خانه می‌رود اصلا معنی ندارد که بیاید نماز جمعه بخواند . اصلا کار او نیست که بیاید مصالح عمومی مردم در دنیای اسلام را به آنها خبر بدهد و آخرین اخبار دنیای‌ اسلام را به مردم برساند ، اصلا از جایی خبر ندارد تا بیاید خبر برساند ، خودش از بی‌خبرترین مردم دنیاست ، آنوقت بیاید خبرها را به مردم برساند ؟ ! مرحوم آقای بروجردی می‌گفتند در جنگهای عثمانی و صفوی ، صفویه دیدند یکی‌ از مظاهر شوکتی که عثمانیها دارند و شیعه‌ها ندارند ، نماز جمعه است .
خیلی ناراحت شدند . عثمانیها روز جمعه که می‌شد نماز جمعه می‌خواندند و از نیروی نماز جمعه برای جنگها حداکثر استفاده را می‌کردند . البته آنها بحثشان در نماز جمعه بیشتر این بود که شیعه کافر است و اگر هفتاد کافر را بکشید به اندازه این است که یک شیعه را بکشید و از این حرفها .
صفویه به علمای شیعه می‌گفتند آخر این نماز جمعه یک نماز اسلامی است‌ نمی‌شود که ما نداشته باشیم . آن‌وقت سلاطینی مثل شاه طهماسب و کسانی دیگر بودند که از طرف علما خود را مجاز می‌دانستند نماز جمعه بخوانند . از آن‌ وقت به بعد بود که مسجد جمعه‌ها در ایران هم تاسیس شد که البته قبلش هم‌ مسجد جمعه‌ها بود ولی مال اهل تسنن بود . بعدها نماز جمعه یک شکل‌ مسخره‌آمیزی پیدا کرد ، یعنی آن نماز جمعه واقعی اسلامی دیگر عملا نه در میان اهل تسنن تشکیل می‌شود و نه در میان شیعه [١] .

[١] [ خواننده محترم توجه دارد که این تفاسیر مربوط به قبل از پیروزی‌ انقلاب شکوهمند &gt