آشنایی با قرآن 7
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

آشنایی با قرآن 7 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤١

بشود ؟ قرآن می‌فرماید : " « زعم الذین کفروا ان لن یبعثوا »" .
" « زعم »" را معمولا به " گمان کرد " ترجمه می‌کنند . در زبان عربی‌ چند لفظ دیگر هم داریم که معانی آنها به معنای " زعم " نزدیک است ، مثل " حسب " و " ظن " . " زعم " با " ظن " و با " حسب " فرق‌ می‌کند . " زعم " را معمولا در جایی می‌گویند که اظهار یک ادعا باشد ، غیر از این است که مثلا انسان در مورد چیزی فقط در ذهن خودش گمان می‌کند و خیالی در ذهنش می‌چربد . معنی " زعم " این نیست که اینها در دل‌ خودشان خیال می‌کنند و این خیال در ذهنشان می‌چربد ، اگر مقصود این می‌بود کلمه " ظن " به‌کار برده می‌شد ، بلکه " زعم " یعنی چیزی را که به آن‌ یقین ندارند اظهار می‌دارند. درواقع " زعم " در اینجا یعنی ادعا می‌کنند.
در نهج البلاغه ، حضرت راجع به عمروعاص که بحث می‌کنند می‌فرمایند : « " عجبا لابن النابغه یزعم لاهل الشام ان فی دعابه " » [١] یعنی شگفتا و عجبا از پسر نابغه که مقصود عمروعاص است که در برابر مردم شام چنین‌ ادعا می‌کند ، نه اینکه در دل خودش گمان می‌کند . او در عیب‌جویی از من‌ چنین ادعای پوچی می‌کند که من صلاحیت خلافت ندارم ، برای اینکه من انسان‌ خوشرو و مزاحی هستم و انسانی که خلیفه است باید عبوس و خشمگین باشد تا مردم از او بترسند ! ادعاهایی را که بی‌مبنا و براساس تخیلات پوچ باشد " زعم " می‌گویند .
" به زعم فلان‌کس " یعنی به ادعای خیالی و پوچ او ، ادعایی که هیچ اصل و مبنایی ندارد . بنابراین معنای " « زعم الذین کفروا »" این است که‌ کافران ادعا می‌کنند ، ولی ادعایی که هیچ مبنا و اصلی ندارد ، ادعای پوچ .
کافران چه ادعا و چه اظهاری می‌کنند ؟ " « زعم الذین کفروا ان لن‌ یبعثوا »"


[١] نهج‌البلاغه ، خطبه . ٨٤