شدند و من از شهادت محروم شدم متاثر شدم . ( ایشان در این زمان یک جوان‌ سی‌ساله است ، کسی که بیش از سه چهار سال از ازدواجش نگذشته و دو پسر کوچک هم در خانه دارد . باید این قرائن و شواهد مادی را هم درنظر گرفت‌ . ) رفتم خدمت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و عرض کردم یا رسول‌الله ! آیا شما به من نفرمودید که من شهید خواهم شد ، پس چرا من شهید نشدم ؟ فرمود : یا علی ! تو شهید خواهی شد و شهادت برای تو مقدر است و تو با شهادت از دنیا خواهی رفت . بعد پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله‌ می‌فرماید : یا علی ! صبر تو در موطن شهادت چگونه خواهد بود ؟ عرض کردم: « " لیس هذا من مواطن الصبر هذا من مواطن البشری و الشکر " » [١] بفرمایید که شهادت چقدر باصفاست ، اینجا که جای صبر نیست . صبر در یک‌ امر مکروه است ، شهادت آرزوی من است ، محبوب من است ، عطیه الهی‌ است .
ابراهیم علیه السلام در میان پیغمبران به خلت معروف است . پیغمبران‌ در عین اینکه همه پیغمبر هستند شوون روحی آنها و یا به قول اهل‌معرفت‌ مظهریت آنها برای صفات الهی تفاوت دارد . یکی مظهر بکا و خوف است و دیگری مظهر محبت و عشق است و مانند آن . مثلا کار ابراهیم یک وجهه دارد و کار یحیی بن زکریا یا عیسی‌بن مریم علیهم‌السلام وجهه دیگری دارد .
ابراهیم خلیل‌الله ، پیغمبر عشق است ، پیغمبر محبت است ولهذا لقبش هم‌ خلیل‌الله است . یک شب ابراهیم در حالی که در صحرا دنبال گله گوسفندش‌ است صدایی می‌شنود : " سبوح قدوس ، ربنا و رب الملائکوالروح " . این‌ صدا را که می‌شنود از خود بی‌خود می‌شود . یکدفعه می‌گوید که بود ؟ که بود که‌ نام محبوب من را برد ؟ یک بار دیگر تکرار کن ، ثلث این گوسفندانم را به تو می‌دهم . بار دیگر تکرار می‌کند . هیجانش بیشتر

[١] نهج‌البلاغه ، خطبه . ١٥٤