آشنایی با قرآن 7
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

آشنایی با قرآن 7 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٧

سخن امیرالمومنین علیه السلام

مکرر عرض کرده‌ایم که علی علیه السلام پولی به دستشان رسید . ایشان این‌ پول را در دستشان حرکت می‌دادند و می‌فرمودند که ای پول ، ای دینار ، ای‌ درهم ، تو آن وقت مال من هستی که تو را خرج کنم . برعکس آنچه معمولا خیال می‌کنند که می‌گویند پول تا وقتی که در دست من است مال من است ، ایشان فرمودند : پول تا در دست من است مال من نیست ، وقتی که پول را خرج کردم آن وقت است که مال من می‌شود . " « و انفقوا مما رزقناکم من قبل ان یاتی احدکم الموت »" انفاق‌ کنید از آنچه که به شما روزی داده‌ایم پیش از آنکه مرگ یکی از شما فرا برسد . وقتی که مرگ فرا می‌رسد ، آن وقت است که هر کس آرزو می‌کند که‌ ای کاش مهلتی داشت و می‌توانست از مال خود در راه خدا خرج کند ، در درجه اول واجبات را و در درجه دوم مستحبات را انجام دهد . بعضی گفته‌اند : اینجا مقصود واجبات است . شاید هم چنین باشد . " « فیقول رب لولا اخرتنی الی اجل قریب »" خدایا چرا مدت کمی به من مهلت نمی‌دهی ؟ کمی به من مهلت بده ، همین‌قدر مهلت بده که بتوانم مالم‌ را در راه تو خرج کنم . " فاصدق و اکن من الصالحین " تا در راه خدا صدقه بدهم و از مردمان صالح و شایسته باشم . ولی قرآن می‌فرماید : " اجل‌ مسمی " تخلف‌پذیر نیست . " « و لن یؤخر الله نفسا اذا جاء اجلها » " خدا هرگز هیچ نفسی را که اجلش فرا رسیده ، به تاخیر نمی‌اندازد ، اینها خیال و حرف است . " « والله خبیر بما تعملون » " و خدا به آنچه که‌ شما انجام می‌دهید خبیر و آگاه است . درباره " « و اکن من الصالحین » " که در همین آیه بود که خدایا چرا اجل مرا به تاخیر نینداختی تا صدقه بدهم و از صالحین باشم ، ابن‌عباس‌ گفته است : " اصدق " اشاره است به اینکه حق واجب مالم را بدهم " و اکن من الصالحین " یعنی حج واجب خودم را انجام بدهم . درباره کسانی که‌ حج واجبشان را