سعادت ابدی است ، یعنی یا زیر صفر است یا بالای صفر، روی صفر نمی‌ایستد. اینکه عرض کردیم انسان نمی‌تواند اکتساب نکند ، برای این است که هر نگاه انسان یک کسب است ، هر سخن انسان یک کسب است ، هر قدمی که‌ انسان بردارد یک کسب است ، یعنی تاثیرپذیری است . انسان به گونه‌ای که‌ در عالم قرار گرفته است و دائما دارد نیروهای خود را مصرف می‌کند ، نه‌ این است که بگوید : من انرژی مصرف می‌کنم و این‌قدر مصرف می‌کنم تا تمام‌ شوم و بعد که تمام شدم یک صفر هستم ، این‌طور نیست . هر کاری انسان‌ انجام دهد ، چیزی داده است و چیزی گرفته است ، منتها آن چیزی که می‌گیرد گاهی سعادت است و گاهی شقاوت . امروزیها اصطلاحی دارند به نام " اصل تاثیر متقابل " و حرف خوبی هم‌ هست که امروزه گفته‌اند ، البته در گذشته هم می‌گفتند ولی امروزه بیشتر روی آن تکیه می‌کنند . اصل تاثیر متقابل معنایش این است که در دنیا هیچ‌ چیزی نیست که یکطرفه اثر بگذارد ، همیشه تاثیرها دوطرفه است ، و تازه‌ اینها مدعی هستند که این تاثیر دوطرفه میان همه چیز با همه چیز است . می‌گویند نمی‌شود یک شی در عالم وجود داشته باشد که فقط از اشیا دیگر اثر بپذیرد و خودش روی اشیا دیگر اثر نگذارد ، یا روی اشیا دیگر اثر بگذارد و اشیا دیگر روی آن اثر نگذارند ، تاثیر متقابل در کار است . درباره یک انسان هم این مطلب هست . ما با این عالم بیرونی همیشه در تاثیر متقابل هستیم ، این عالم روی ما اثر می‌گذارد و ما روی آن اثر می‌گذاریم ، نمی‌توانیم خودمان را از قانون تاثیر متقابل بیرون بکشیم . منتها ما اگر مطابق هدایت و راهنمایی‌ای که به ما کرده‌اند عمل کنیم ، معادل آن سرمایه و صدها برابر آن سرمایه‌ای که داده‌ایم ، از عالم و جهان‌ برای