" « الله لا اله الا هو »" معبودی جز خدا نیست . [ از جهت معنا ] این آیه دنباله آیه قبل است . [ در آیه قبل صحبت از " اطاعت " بود و در این آیه مساله " عبادت " مطرح شده است . ارتباط این دو آیه از این‌ جهت است که ] هر طاعتی نوعی عبادت است . ما دو جور عبادت داریم : یک عبادت ، عبادت معمولی است یعنی مراسم نیایش‌آمیز ، مثل نماز که‌ برای خدا می‌خوانیم ، یا هر نیایشی که یک عابد در مقابل معبود خود انجام‌ می‌دهد . قرآن در مواردی اطاعتهایی را عبادت می‌نامد ، بلکه هر اطاعتی‌ نوعی عبادت است . قرآن راجع به موسی علیه السلام و فرعون و بنی‌اسرائیل ، این‌طور نقل می‌فرماید که موسی علیه السلام به فرعون گفت : " « و تلک‌ نعمه تمنها علی ان عبدت بنی‌اسرائیل »" [١] یک منتی هم سر من می‌گذاری‌ که همه بنی‌اسرائیل را عابد خودت قرار داده و تعبید کرده‌ای ؟ ! درصورتی‌که‌ نه بنی‌اسرائیل برده مصطلح بودند چون به حسب ظاهر آزاد بودند و نه‌ می‌رفتند پیش فرعون نیایش کنند ، ولی فرعون بنی‌اسرائیل را اجبارا به‌ اطاعت خود وادار کرده بود . قرآن این اطاعت را " تعبید " یا " عبادت " نامیده است ، و آیات مشابهی در این زمینه هست و در نهج‌البلاغه هم شواهدی داریم .
انسان فقط خدا را باید اطاعت کند و اطاعت پیغمبر هم چون خدا امر کرده‌ است اطاعت خداست . اگر خدا امر نکرده بود که پیغمبر را اطاعت کنید ، اطاعت پیغمبر لازم نبود . " « الله لا اله الا هو »" یعنی معبودی جز خدا نیست . درواقع می‌خواهد بفرماید مطاعی جز خدا نیست ، یعنی هیچ موجودی جز خدا استحقاق و شایستگی مطاع بودن ندارد و جز اطاعت خدا هیچ اطاعتی برای‌ انسان روا نیست . " « لا اله »" یعنی " لا اطاعو لاعباد " .

[١] شعرا / . ٢٢