می‌شود ، می‌گوید بار دیگر تکرار کن ثلث دیگر گوسفندانم را هم به تو می‌دهم‌ و هیجانش بیشتر می‌شود . . .
ابراهیم علیه السلام در وقت مرگ باز با خدا مغازله و عشق‌بازی می‌کند .
در هنگام قبض روح می‌گوید : « " هل رایت خلیلا یمیت خلیله ؟ " » آیا دیده‌ای خلیل و دوست روح دوست خود را قبض کند ؟ فرشته از ناحیه خدا به‌ او می‌گوید : " هل رایت خلیلا یکره لقا خلیله " [١] آیا دیده‌ای دوستی‌ لقای دوست خود را مکروه بشمارد ؟ ! در همان حال هم در حال مغازله است ، در همان حالی که دارد می‌رود ، بازدارد حرف می‌زند و عشق‌بازی می‌کند . به‌ قول حافظ :

دلم از وحشت زندان سکندر بگرفت

رخت بر بندم و تا ملک سلیمان بروم

به هواداری او ذره‌صفت رقص‌کنان

تا لب چشمه خورشید درخشان بروم

به‌هر حال این خود حقیقتی غیرقابل انکار است و فقط برای اولیاالله است‌ که مرگ به صورت یک آرزوی واقعی درمی‌آید . مرگ به‌صورت شهادت برای‌ اولیاالله ، دیگر به صورت یک مرگ آرزویی غیرمشروط است که هرگز با آن‌ مبارزه نمی‌کنند . شهادت ، هم انتقال از جهانی به جهان دیگر است و هم‌ خودش درجه است ، خودش بالا رفتن است .
البته این حرف هم گفته می‌شود که اگر انسان قائل به دنیای دیگر هم‌ نباشد ، باز زندگی کمیت دارد و کیفیت دارد و انسان زندگی را برای‌ ارزشهایش می‌خواهد . مساله ارزشها در زندگی مساله درستی است ولی پایه‌ همه ارزشها یک ارزش است و آن توحید است . اگر این یک ارزش وجود نداشته باشد دیگر ارزشی در دنیا معنی ندارد .

[١] بحارالانوار ، ج / ٦ ص . ١٢٧