اعمال ناصالح روی اعمال صالح را می‌پوشانند ؟ آنجا که اعمال صالح روی‌ گناهان را می‌پوشانند قرآن تعبیر به " تکفیر " یعنی پوشاندن و جبران‌ کردن می‌کند و آنجا که گناهان روی اعمال نیک را می‌پوشانند و غلبه با گناهان است تعبیر به " حبط " می‌شود . اعمال صالح چنین افرادی حبط می‌شود و از بین می‌رود . پس " « یکفر عنه سیئاته »" یعنی خداوند گناهان او را می‌پوشاند . همیشه عرض کرده‌ایم که ماده " کفر " که کلمه " کفر " هم از آن مشتق‌ است به معنی پوشاندن است . خداوند متعال هر انسانی اعم از مسلم و کافر را با فطرت توحیدی آفریده است و همه مردم در فطرت یکسان هستند . کافر از آن جهت کافر نامیده می‌شود که روی فطرت خودش را با اعمال ناصالح‌ می‌پوشاند ، روی حقیقت را می‌پوشاند ، یعنی حقیقتی بر او ظاهر می‌شود ولی‌ او روی آن را می‌پوشاند و می‌خواهد آن را نبیند . این اولین بشارت برای موحدی است که عمل صالح انجام می‌دهد . " « و یدخلهم جنات تجری من تحتها الانهار »" و آنها را به بهشتهایی‌ وارد می‌کند که در زیر آن نهرها جاری است . " « خالدین فیها »" و جاویدان و برای همیشه در سعادت باقی خواهند ماند . " « ذلک الفوز العظیم »" و آن است فوز و رستگاری بزرگ . " « والذین کفروا و کذبوا بایاتنا اولئک اصحاب النار خالدین فیها و بئس المصیر »" . گروه مغبونها را شرح می‌دهد ، آنهایی که کافر شدند . کسانی که روی چهره حقیقت و روی نور فطرت خودشان را می‌پوشانند و کفر و عناد می‌ورزند و آیات ما را دروغ می‌پندارند و عملا تکذیب می‌کنند یاران‌ آتش هستند و برای همیشه در آنجا خواهند بود . درباره بهشت فرمود : " « ذلک الفوز العظیم »" آن است رستگاری بزرگ، و درباره جهنم می‌فرماید : " « و بئس المصیر »" چه بد " گردیدنگاهی " است . " مصیر " از ماده " صیرورت " است .