آشنایی با قرآن 7
 
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص

آشنایی با قرآن 7 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤٣

ندیده‌ایم ، تو صادق و امین هستی و سخنت را می‌پذیریم . وقتی از آنها اقرار گرفتند فرمودند : پس من به شما خبر می‌دهم که ورای این زندگی شما زندگی دیگری هست و آن زندگی دیگر چنین و چنان است ، من آنچه را که‌ دیده‌ام به شما می‌گویم . ابولهب که عموی پیامبر بود یکدفعه دستهایش را به هم کوبید و گفت : برای یک چنین مطلبی ما را جمع کردی ؟ ! ما خیال‌ کردیم صحبت پول و زندگی است . غرض این است که وقتی کسی حقیقتی را مشاهده کرده است و آنچه را که‌ می‌داند به مردمی که نمی‌دانند اطلاع می‌دهد آنگاه که مردم او را تکذیب کنند ، راهش این است که مرتب قسم بخورد که مطلب همین‌طور است که من می‌گویم‌ و اشتباهی در آن نیست و عین حقیقت است . از این نظر قرآن جواب را به‌ همین شکل می‌دهد : " « زعم الذین کفروا ان لن یبعثوا قل بلی و ربی لتبعثن‌ ثم لتنبئن بماعملتم و ذلک علی الله یسیر »" بگو به پروردگارم قسم که‌ چنین است ، البته و البته به پروردگارم قسم که شما مبعوث خواهید شد و تمام کارهایی که امروز انجام می‌دهید در آینده یک به یک به اطلاع شما خواهد رسید و به حساب اعمال شما رسیدگی خواهد شد و این امر مستبعدی‌ نیست . خداست ، وقتی که خدا می‌گوید ، بر خدا همه کارها آسان است . این‌ یک جنبه قضیه است . جنبه دوم قضیه این است که برهان مطلب هم گفته شده است . توضیح اینکه‌ به هر اسمی از اسمهای خداوند می‌توان قسم خورد ولی در اینجا به " رب " قسم خورده شده است . اگر فرموده بود " بلی والله " قسم بود و اگر فرموده بود " بلی والرحمن " باز قسم بود ولی می‌فرماید: " « بلی و ربی‌ " یعنی بله ، سوگند به ذات خداوند که پروردگار من است و پروردگار همه‌ عالم است. این "پروردگار" یعنی آن ذاتی که اشیا را در رسیدن به کمال و غایتی که استعداد رسیدن به آن را دارند پرورش می‌دهد. پروراندن یعنی چه ؟