ولی لغت " مصیبت " که از همین ماده " اصاب " است و اسم فاعل‌ مفرد مونث از باب افعال است بیشتر اختصاص پیدا کرده است به حادثه‌ای‌ که برای انسان ناراحت‌کننده و به اصطلاح حادثه‌ای سو باشد ، حادثه‌ای که در آن سختی و رنج و ناراحتی باشد ، دیگر به حادثه خوب مصیبت گفته نمی‌شود .
ماده " اصاب و یصیب " در مورد خوبیها هم اطلاق می‌شود ولی کلمه " مصیبت " اختصاص پیدا کرده است به حادثه‌هایی که به انسان می‌رسد و رنج‌آور و ناراحت‌کننده است .
ضمنا معلوم شد که قرآن کریم در این تعبیری که در باب نعمات و در باب‌ بلایا و شدائد و سختیها و حوادثی که به انسان می‌رسد کرده است ، به اعتبار انتسابی که به خداوند متعال دارد خداوندی که قاهر است ( « و هو القاهر فوق عباده غ) [١] و بالای همه اشیا قرار گرفته است (نه بالای مکانی) و همه‌ چیز در تحت قدرت و فرمان اوست هم چیزهایی که خوشایند است (حسنات) و هم چیزهایی که ناخوشایند است (سیئات) ، همه را به این تعبیر ذکر می‌کند: آنچه از بالا به پایین فرود می‌آید .

معنای کلمه " اذن "

کلمه دیگری که احتیاج به توضیح دارد کلمه " اذن " است . ما معمولا در فارسی به جای کلمه " اذن " کلمه " اجازه " و یا " جواز " را به کار می‌بریم که تا اندازه زیادی با هم فرق دارند و من به خاطر ندارم که در قرآن به جای کلمه اذن ، ماده جواز به کار رفته باشد .
اذن یعنی چه ؟ ریشه این لغت را اینچنین بیان می‌کنند ، می‌گویند اذن‌ اعلام رخصت است . کسی می‌خواهد کاری انجام دهد و احتیاج دارد که‌

[١] انعام / . ١٨