هم‌دوره مرحوم آقا سیدابوالحسن بودند . ایشان بعد به اصفهان آمد که اگر در نجف مانده بود خودش مرجع تقلید بود . ایشان گفته بود از اصفهان برای‌ سفر حج عازم مکه شدم ( در آن وقت بیشتر با کشتی می‌رفتند و از کشورهایی‌ عبور می‌کردند ) . در یکی از سفارتخانه‌های خارجی دنبال گذرنامه رفته بودم‌ . یک وقت دیدم مردی با زبان فارسی فصیح صدا زد : آقا میرزا صادق ! آقا میرزا صادق ! بعد مثل یک آدم کاملا آشنا شروع به صحبت کرد . هرچه فکر کردم دیدم او را نمی‌شناسم . آخر گفت : من را نمی‌شناسی ؟ گفتم : نه . گفت : من در زمان مشروطیت در نجف در فلان حجره بودم ، و خودش را معرفی‌ کرد . یادم آمد که او طلبه‌ای بود از شاگردهای مرحوم آخوند که آنچنان زاهد و مقدس و متدین بود و آنچنان درسهایش را هم خوب حاضر می‌کرد که مورد اعتماد همه قرار گرفته بود . معلوم شد کسی بوده که سی سال ماموریت داشته‌ است . بشر این‌قدر قدرت و توانایی دارد که پرده روی چهره خودش بکشد و چهره‌ واقعی خود را پنهان کند . " « هم العدو فاحذرهم »" . قرآن می‌فرماید از این‌طور دشمنان بپرهیز .

کتمان ممدوح و نیکو

مطلب دیگر این است که اگرچه درصورتی‌که انسان قدرت و توانایی اینکه‌ بتواند اسرار خود را مخفی کند نمی‌داشت این نوع عمل خدعه و فریبکاری را که بالاترین خدعه‌هاست انجام نمی‌داد ، ولی بشر به واسطه همین توانایی که‌ دارد می‌تواند از بزرگترین فضیلتها برخوردار باشد ، فضیلتی که نقطه مقابل‌ نفاق است . هر کتمانی که نفاق نیست . نفاق یعنی باطن بد و نیت بد را به قصد خدعه و فریب مردم مخفی کردن ، جو فروختن و گندم‌نمایی کردن . عکس‌ قضیه چگونه است ؟ عکس قضیه