همیشه مقامی بالاتر از عفو دارند یعنی عفو آنها به‌صورت صفح است . انس بن مالک در خانه رسول خدا صلی الله علیه و آله خدمت می‌کرد . می‌گوید رسول اکرم صلی الله علیه و آله در بسیاری از اوقات روزه می‌گرفتند و بعد هم غذای بسیار ساده‌ای ، چه هنگام سحر و چه افطار می‌خوردند و معمولا افطاری ایشان یک مقدار شیر بود که من تهیه می‌کردم . یک شب که ایشان با عده‌ای از صحابه بودند خیلی دیر به منزل آمدند ، آنقدر دیر که من خیال‌ کردم ایشان در منزل یکی از اصحاب افطار کرده‌اند . من هم شیر را خودم‌ خوردم وبعد هم رفتم و خوابیدم . وقتی که آمدند حس کردم که ایشان هنوز افطار نکرده‌اند . ( ظاهرا انس بن مالک از کسی پرسید که آیا رسول اکرم‌ صلی الله علیه و آله امشب جایی مهمان بودند و او گفت نه . ) هیچ چیز دیگری هم در دسترس نبود . رفتم و خودم را مخفی کردم . ایشان وقتی دیدند چیزی موجود نیست رفتند و خوابیدند . انس که خود قصه را بازگو کرده است‌ و نه رسول اکرم ، می‌گوید رسول اکرم صلی الله علیه و آله تا زنده بودند چیزی در این مورد به روی من نیاوردند . این را می‌گویند صفح . قرآن‌ می‌فرماید عفو کنید و صفح کنید . " « و تغفروا »" . غفران از " غفر " به معنای پوشاندن است . باز " پوشاندن " درجه بالاتری است ، یعنی روی [ گناه ] را با رحمت پوشاندن‌ . چرا