حقیقت پروراندن چیست ؟ فراهم‌کردن مقدمات و وسایل برای چیزی که استعداد رسیدن به کمال و غایتی را دارد به طوری که آن چیز به نهایت خودش برسد . یک تخم گل می‌تواند همان ابتدا فاسد شود ، جوانه از زمین که بیرون آمد می‌تواند به خاطر نرسیدن آب یا امر دیگری از بین برود . ولی پروراندن گل‌ این است که کمالات و استعدادات گل به نهایت برسد ، تا آنجا که ممکن‌ است شکوفه کند و گل بدهد . خداوند که " رب‌العالمین " است ، یعنی‌ استعدادهایی را که در ذات موجودات هست به فعلیت می‌رساند . استعداد انسان و بلکه هر موجودی در دنیا پایان نمی‌پذیرد . انسان استعداد بقا دارد و خدای رب‌العالمین و پرورش‌دهنده موجودات ، انسان را تا آنجایی که‌ می‌تواند برود می‌برد . پس در ضمن یک قسم برهان مطلب هم گفته شده است . خداوند متعال مکرر در قرآن می‌فرماید خلقت " عبث " نیست ، بیهوده و بدون هدف و غایت‌ نیست ، چنین نیست که اشیا در وسط راه معلق و فانی شوند . خدای متعال در نهایت امر هر موجودی را به هر حدی که باید برسد می‌رساند و حد نهایی‌ انسان جاودانگی و باقی‌ماندن است . پس اینکه فرمود : " سوگند به پروردگارم که پروردگار همه جهانیان است‌ شما مبعوث می‌شوید " یعنی بعث شما شانی از شوون ربوبیت حق‌تعالی است . " « ثم لتنبئن بماعملتم »" بعد خبر داده می‌شوید به آنچه انجام‌ داده‌اید . " « لتنبئن »" از ماده " نبا " است و " نبا " یعنی خبر ، اطلاع ، آگاهی . این فعل ، مجهول است و باز با نون تاکید ثقیله آمده‌ است ، یعنی قطعا و شدیدا خبر داده می‌شوید به تمام اعمالی که انجام‌ داده‌اید . مقصود از خبردادن و آگاه‌کردن انسان در اینجا چیست ؟ خبردادن یک وقت‌ مثل خبردادن‌هایی است که در دنیاست . مثل اینکه برای یک نفر