بدانید و بفهمید. مراد از " « تعلمون »" در اینجا [ علم به ] شی‌ء خاصی‌ نیست بلکه چیزی است که ما از آن به " رشد " تعبیر می‌کنیم : اگر مردم‌ عالم و رشیدی باشید ، اگر فهم داشته باشید . " « فاذا قضیت الصلاه فانتشروا فی الارض و ابتغوا من فضل الله و اذکروا الله کثیرا لعلکم تفلحون »" هرگاه که نماز به پایان می‌رسد در زمین پخش شوید . این امر [ به پراکنده شدن ] را اصطلاحا " امر عقیب حظر " می‌گویند . اگر حظر و منعی باشد و بعد از منع ، امری برسد علامت رخصت‌ است ، نه دلالت بر وجوب می‌کند و نه دلالت بر استحباب . " « فانتشروا فی الارض »" یعنی مانعی نیست اگر خواستید متفرق شوید ، نمازتان که‌ تمام شد اگر می‌خواهید ، همان‌جا بمانید و مشغول ذکر خدا شوید و یا اگر میلتان بود متفرق شوید . " « و ابتغوا من فضل الله »" و از فضل الهی‌ بجویید یعنی مشغول کار و کسب شوید . " فضل " زیاده و منفعت است . ولی " « واذکروا الله کثیرا لعلکم تفلحون »" خدا را زیاد یاد کنید ، باشد که رستگار شوید ، در حالی که مشغول کسب و کار هستید ، زیاد در یاد خدا باشید و از خدا غافل نشوید .

لغزش بعضی از مسلمین

در یکی از نمازهای جمعه ، خطا و لغزشی از مسلمین صادر شد که قرآن کریم‌ از آن لغزش در اینجا یاد می‌کند و آن را مورد ملامت قرار می‌دهد . نوشته‌اند سالی بود که در مدینه مجاعه و قحطی بود ، ارزاق کمیاب بود و از خارج وارد می‌کردند . مردی بود به نام دحیه کلبی که در آن وقت هنوز اسلام‌ اختیار نکرده بود . او معمولا از شام و جاهای دیگر اجناسی از ارزاق و غیر ارزاق می‌آورد . وقتی همراه اجناس وارد می‌شد خود او و یا از اهل مدینه‌ طبل و ساز می‌زدند و کارهای لهوی انجام می‌دادند تا مردم را بیشتر جمع کنند . روزی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله ایستاده بودند