چرت و پرت هم احیانا زیاد می‌گوید در دفاع از خودکشی یک آدم پلیدی که‌ در حدود سی‌سال پیش خودکشی کرده است ، گفته بود که یک انسان مسؤول وقتی‌ که احساس می‌کند مسؤولیتش را انجام داده و دیگر کاری ندارد ، باید هم‌ خودکشی کند ، عمر را برای مسؤولیت می‌خواهد ولی وقتی می‌بیند که دیگر چیزی‌ در چنته ندارد باید هم خودکشی کند .
اینجاست که حدیثی هست ( من در کتاب سیری در نهج‌البلاغه آن را طرح‌ کرده‌ام ) که جز معماهای احادیث است و در همین زمینه مورد بحث ماست .
این حدیث در تعابیر مختلفی از پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و از امیرالمومنین علیه السلام و از حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام و از بعضی‌ ائمه دیگر وارد شده است . عبارتی که می‌خوانم تعبیری است که از حضرت‌ امام مجتبی علیه السلام رسیده است .
در همان‌حالی که ایشان مسموم بودند مردی به‌نام " جناده " خدمت ایشان‌ رسید . راوی می‌گوید ایشان در بستر افتاده بودند در حالی که خون قی‌ می‌کردند . احساس کردم که دیگر لحظات آخر است . عرض کردم نصایحی به من‌ بفرمایید . جملاتی فرمودند که یک جمله‌اش این است : « " و اعمل لدنیاک‌ کانک تعیش ابدا واعمل لاخرتک کانک تموت غدا " » [١] برای دنیایت‌ آنچنان عمل کن که گویی همیشه در این دنیا هستی ، یعنی آنچنان فکر کن که‌ نمی‌میری ، جاوید زندگی می‌کنی ، و برای آخرتت چنان عمل کن که گویی اصلا عمری برای تو باقی نمانده و همین فردا می‌خواهی بمیری .
بعضی در معنای این حدیث درمانده‌اند . گفته‌اند این دستور به اهمال‌کاری‌ در امر دنیا و جدی چسبیدن به کار آخرت است . بعد دیدند که اهمال‌کاری در امر دنیا با تعلیمات دیگر اسلام جور درنمی‌آید و لذا گفتند

[١] بحارالانوار ، ج / ٤٤ ص . ١٣٨