و شکسته و کثیف و آلوده‌ای قرار گرفته باشد که وقتی مردم می‌خواهند آن نور را ببینند ، چون از ورای این شیشه‌ها می‌بینند و آن نور را به این شکل‌ شکسته و کثیف و سیاه و تیره می‌بینند ، نمی‌دانند که این ، خاصیت این‌ شیشه است ، این شیشه را بشکن ، می‌بینی که آن نور جور دیگری است . اسلام‌ محجوب به مسلمین است . من نمی‌دانم مسلمین چقدر باید شلاق بخورند تا به‌ حقیقت اسلام بازگردند و به صورت یک شیشه پاکیزه خوبی دربیایند که نور اسلام را خوب نشان بدهند .
منطق قرآن این است که حق چون حق است باقی می‌ماند و باطل چون باطل و پوچ است از میان رفتنی است . اگر باطلی را دیدید که مقداری باقی مانده‌ ، حتما حقی را با خودش مخلوط کرده است . این کلام امیرالمومنین علیه‌ السلام در نهج البلاغه است: « " فلو ان الباطل خلص من مزاج الحق لم یخف‌ علی المرتادین " » [١] . باطل همیشه خودش را با حقی ممزوج می‌کند و در پناه آن خودش را نگه می‌دارد ، والا [ در مواجهه ] حق صریح با باطل صریح ، باطل فورا از بین می‌رود . این منطق قرآن است که حق ، باقی‌ماندنی و باطل‌ از بین‌رفتنی است . اگر می‌بینید حقی خودش را ضعیف می‌بیند در خود تجدیدنظری کند ، عیبهای خود را رفع کند ، آنوقت می‌فهمد که نیرو دارد یا نیرو ندارد .
قرآن مثال می‌زند به آب باران و به کفی که روی آب را می‌گیرد . در سوره‌ رعد می‌فرماید : " « انزل من السما ما فسالت اودیبقدرها فاحتمل السیل‌ زبدا رابیا . . . فاما الزبد فیذهب جفا و اما ما ینفع الناس فیمکث فی‌ الارض »". کف زود از بین می‌رود، پوچ و نابود می‌شود و آب باقی می‌ماند، چرا ؟ آب چون نافع است و وجودش در نظام عالم خیر است باقی می‌ماند .

[١] نهج‌البلاغه ، خطبه . ٥٠