مردی است به نام " عبدالرحمن بن خالد " که پسر خالد بن ولید است .
چون پدرش سردار معروفی بود خودش هم ادعاهایی داشت . معاویه او را هم‌ مسموم کرد و از بین برد و حتی چندین نفر از بنی‌امیه را که داعیه خلافت‌ داشتند از بین برد . در مورد آنها ، هدف معاویه فقط این بود که خودشان‌ را از بین ببرد ولی راجع به امام حسن علیه السلام هدف دیگری هم داشت و آن این بود که می‌خواست علاقه و محبت به امام حسن علیه السلام را از بین‌ ببرد ، چون می‌دانست مردم به اهل‌بیت علاقه و محبت دارند و بعد هم‌ می‌خواست به خیال خود روح امام حسن علیه السلام را در زمان حیاتشان خرد کند . به حاکم مدینه سپرده بود که روزهای جمعه موظف هستی حتما در حضور حسن بن علی پدرش را لعن و سب کنی . در آیه نماز جمعه خواندیم که وقتی‌ نماز جمعه اقامه می‌شود بر همه واجب است شرکت کنند . اگر کسی شرکت‌ نمی‌کرد نمی‌توانست بگوید من که شرکت نمی‌کنم برای این است که اینها لیاقت این را ندارند که نماز جمعه را اقامه کنند . فورا می‌گفتند این فرد مخالف نماز جمعه و کافر است و او را تکفیر می‌کردند به‌طوری‌که همان مردم‌ مقدس می‌ریختند و او را می‌کشتند . امام در نماز جمعه شرکت می‌کرد . آن‌ وقت در حضور حضرت و در کنار قبر پیغمبر صلی الله علیه و آله خطبه نماز جمعه که در دو جلسه پیش عرض کردیم که وظیفه امام جمعه در هنگام ایراد خطبه چیست تبدیل شده بود به لعن و سب علی علیه السلام . در آخر کار هم‌ به فکر افتاد که امام حسن علیه السلام را از میان بردارد . این بود که‌ وسیله مسموم کردن امام حسن علیه السلام را فراهم کرد ، آنهم نه یک‌بار بلکه دو بار یا سه بار ایشان را مسموم کرد ... [١]

[١] [ متاسفانه جملات انتهایی نوار ضبط نشده است . ]