آشنایی با قرآن 7 - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢

چقدر مساله بشارت در رسالت عیسی علیه السلام اساسی بوده و رکن رسالت‌ ایشان بوده که اصلا اسم کتاب ایشان " بشارت " است که همان جنبه‌ مقدمیت را می‌رساند .
آیه هم درست همین مطلب را می‌فهماند که حضرت عیسی علیه السلام که آمد اساس تعلیماتش این دو امر بود : احیای شریعت موسی علیه السلام و تایید تورات و اصلاح بنی‌اسرائیل براساس تعلیمات تورات ، و دیگر بشارت‌ خاتم‌الانبیا صلی الله علیه و آله .
" « و اذ قال »" یاد کن یا ذکر کن آنگاه که عیسی پسر مریم خطاب به‌ بنی‌اسرائیل گفت : " « انی رسول الله الیکم »" من فرستاده خدا هستم به‌ سوی شما ، در حالی که " « مصدقا لما بین یدی من التورا »" تایید و تصدیق می‌کنم کتابی که قبل از من آمده است که آن تورات است، کتاب موسی‌ و شریعت او را تصدیق و تایید می‌کنم درحالی که مبشر و نوید دهنده به‌ پیامبری هستم که بعد از من می‌آید و نام او احمد صلی الله علیه وآله است.
اینجا گفتار حضرت عیسی تمام می‌شود و دیگر کلام خود قرآن است : " « فلما جاهم بالبینات قالوا هذا سحر مبین »". با این همه بشارتی که‌ عیسی به بنی‌اسرائیل یعنی یهودیها داده بود ، وقتی که احمد صلی الله علیه‌ و آله با دلایل بسیار روشن آمد ، گفتند : گفتار این فرد یک جادوی آشکار است .
در آن هفته عرض کردم که در انجیل ، مخصوصا در انجیل یوحنا ، [ این‌ بشارت ] ، مکرر و با عبارات مختلف آمده است و عرض کردم که حضرت علی‌ بن موسی‌الرضاعلیه السلام در مجمعی که مامون تشکیل داده بود ، همین موضوع‌ را در مباحثه‌ای یادآوری کردند .